കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യൽ: കേരള മൈനർ മിനറൽ കൺസഷൻ ചട്ടങ്ങളിലെ ചട്ടം 14-ന്റെ നിയമപരവും ചരിത്രപരവുമായ വിശകലനം

By Biju Sebastian

1. ആമുഖം

ഒരു ചെറിയ വാസഗൃഹമായാലും വലിയ വാണിജ്യ സമുച്ചയമായാലും, എല്ലാ കെട്ടിട നിർമ്മാണവും ആരംഭിക്കുന്നത് ഭൂമി കുഴിച്ചെടുക്കുന്നതോടെയാണ്. ആദ്യത്തെ ഇഷ്ടിക പാകുന്നതിന് മുമ്പോ ആദ്യത്തെ കോൺക്രീറ്റ് അടിത്തറ നിർമിക്കുന്നതിന് മുമ്പോ, അടിത്തറ നിർമ്മിക്കുന്നതിനായി സ്ഥലം തയ്യാറാക്കുന്നതിന് സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ഭൂരിഭാഗം ഭൂവുടമകൾക്കും ഇത് നിർമ്മാണപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഒരു സാധാരണ ഘട്ടമായി മാത്രമേ തോന്നാറുള്ളൂ. എന്നാൽ, നിയമപരമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നത് ഒരു നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനം മാത്രമല്ല; ഖനന നിയമങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു പ്രവർത്തനം കൂടിയാണ്.

ഇത് പൊതുജനങ്ങളെ പലപ്പോഴും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. നിർദ്ദിഷ്ട ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണ് (soil), Mines and Minerals (Development and Regulation) Act, 1957 (MMDR Act) പ്രകാരം ഒരു Minor Mineral ആയി വർഗ്ഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന കാര്യം നിരവധി കെട്ടിട ഉടമകൾക്ക് അറിയില്ല. അതിനാൽ, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനവും നീക്കം ചെയ്യലും കെട്ടിട നിർമ്മാണ നിയമങ്ങളാൽ മാത്രമല്ല, ഖനന നിയമങ്ങളും അവയുടെ കീഴിൽ രൂപീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ചട്ടങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നവയാണ്.

കേരളത്തിൽ, കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിന് ആവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നത് പ്രധാനമായും Kerala Minor Mineral Concession Rules, 2015 (KMMC Rules)-ലെ ചട്ടം 14 പ്രകാരമാണ് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത്. സാധാരണ ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകളെ സംബന്ധിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ചട്ടം 14 ഒരു പ്രത്യേക നിയമസംവിധാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നിർദ്ദിഷ്ട നിബന്ധനകളും സുരക്ഷാ വ്യവസ്ഥകളും പാലിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥയിൽ, അർഹരായ കെട്ടിട ഉടമകൾക്ക് നിർമ്മാണാവശ്യത്തിനായി സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതി ഈ ചട്ടം നൽകുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ ചട്ടം ഇന്നത്തെ രൂപത്തിൽ ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് നിലവിൽ വന്നതല്ല.

നിയമഭേദഗതികൾ, കോടതിവിധികൾ, ചട്ടത്തിന്റെ പ്രായോഗിക നടപ്പാക്കലിലൂടെ ലഭിച്ച അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സംയോജനത്തിലൂടെ രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടിലേറെ നീണ്ട പരിണാമ പ്രക്രിയയുടെ ഫലമായാണ് ഇത് രൂപംകൊണ്ടത്. യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സുഗമമാക്കുന്നതിനോടൊപ്പം, Minor Mineral എന്ന നിലയിൽ സാധാരണ മണ്ണ് നിയമപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന് വിധേയമായി തുടരണമെന്നും ഉറപ്പാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ആദ്യകാല ചട്ടത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ കാലക്രമേണ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉയർന്നുവന്നു. ചില കേസുകളിൽ, കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിന്റെ മറവിൽ സാധാരണ മണ്ണ് വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനായി ഈ ആനുകൂല്യം ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇത്, പ്രത്യേകിച്ച് കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ ഇടപെടലിലേക്ക് നയിക്കുകയും, തുടർന്ന് ചട്ടത്തെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും അധിക സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന നിരവധി ഭേദഗതികൾ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

പരിസ്ഥിതി നിയമങ്ങളിലുണ്ടായ വികസനങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായാണ് ചട്ടം 14 കാലക്രമേണ പരിണമിച്ചിട്ടുള്ളത്. KMMC Rules-ഉം Environmental Impact Assessment (EIA) Notification-ഉം തമ്മിലുള്ള ബന്ധം, ചട്ടം 14 രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത രീതിയെയും പിന്നീട് അതിൽ വരുത്തിയ ഭേദഗതികളെയും ഗണ്യമായി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. സമീപകാല ഭേദഗതികളിലൂടെ Precise Area പോലുള്ള ആശയങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും, തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പങ്ക് വിപുലീകരിക്കുകയും, ഖനനത്തിനിടെ മറ്റ് Minor Mineral-കൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ടെത്തുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടുന്നതിനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുകയും, അപേക്ഷകർക്ക് ബാധകമായ നടപടിക്രമപരമായ സുരക്ഷാ വ്യവസ്ഥകൾ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അതിനാൽ, ഇന്നത്തെ ചട്ടം 14 ഒരു ഒറ്റ നിയമനിർമ്മാണ നടപടിയുടെ ഫലമല്ല; മറിച്ച് തുടർച്ചയായ നിയമപരമായ പരിഷ്കരണങ്ങളുടെയും മെച്ചപ്പെടുത്തലുകളുടെയും പരിണതഫലമാണ്.

നിർഭാഗ്യവശാൽ, KMMC Rules-ലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നാണ് ചട്ടം 14. കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി ഖനന നിയമങ്ങളിൽ നിന്ന് സമ്പൂർണ്ണ ഇളവ് ഈ ചട്ടം നൽകുന്നു എന്ന ധാരണ പലർക്കുമുണ്ട്. മറ്റുചിലർ, ഒരു കെട്ടിടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നടത്തുന്ന ഏത് ഖനനപ്രവർത്തനവും സ്വയമേവ ഈ ചട്ടത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുമെന്നാണ് തെറ്റായി വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഇത്തരം ധാരണകൾ നിയമപരമായി തെറ്റാണ്. ചട്ടം 14 ഖനന നിയമത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഒഴിവാക്കലല്ല; അതിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ള പരിമിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രം ബാധകമായ ഒരു പ്രത്യേക നിയന്ത്രണ വ്യവസ്ഥയാണ്. സാധാരണ മണ്ണിന്റെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനനം KMMC Rules-ലെ ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകളെ സംബന്ധിക്കുന്ന സാധാരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിധേയമായിത്തന്നെ തുടരുന്നു.

ചട്ടം 14-ന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിയമനിർമ്മാണ ചരിത്രം പിന്തുടരുകയും, ഓരോ പ്രധാന ഭേദഗതിക്കും പിന്നിലുള്ള കാരണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുകയും, അതിന്റെ പരിണാമത്തിൽ കോടതിവിധികൾ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനം പരിശോധിക്കുകയും, നിലവിലെ നിയമസ്ഥിതി പ്രായോഗികവും എളുപ്പം മനസ്സിലാക്കാവുന്നതുമായ രീതിയിൽ വിശകലനം ചെയ്യുകയുമാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ആവശ്യമായിടത്ത്, പ്രസക്തമായ നിയമ വ്യവസ്ഥകൾ, സർക്കാർ വിജ്ഞാപനങ്ങൾ, കോടതിവിധികൾ എന്നിവയെ പരാമർശിക്കുന്നത് നിയമം എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് അത് ഇന്നത്തെ രൂപത്തിൽ എങ്ങനെ വികസിച്ചുവന്നുവെന്നതും വ്യക്തമാക്കുന്നതിനാണ്.

ചട്ടം 14-നെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ധാരണ, ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിലെയും തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലെയും ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് മാത്രമല്ല, അഭിഭാഷകർ, എഞ്ചിനീയർമാർ, ആർക്കിടെക്റ്റുമാർ, കരാറുകാർ, എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി കെട്ടിട നിർമ്മാണം ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സാധാരണ പൗരന്മാർക്കും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ഈ ചട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പരിണാമം മനസ്സിലാക്കുന്നത്, അതിലെ വിവിധ സുരക്ഷാ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് പിന്നിലുള്ള നിയമനിർമ്മാണ ലക്ഷ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനും, ഇന്നും അതിന്റെ നടപ്പാക്കലിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിലനിൽക്കുന്ന നിരവധി തെറ്റിദ്ധാരണകൾ ദൂരീകരിക്കുന്നതിനും സഹായകമാകുന്നു.

2. സാധാരണ മണ്ണ് ഒരു മൈനർ മിനറലാകുന്നതിന് മുമ്പ്

നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം വരെ, നിർമ്മാണ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുന്നത് Mines and Minerals (Development and Regulation) Act, 1957 (MMDR Act) പ്രകാരം ഒരു ഖനന പ്രവർത്തനമായി പ്രത്യേകം നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

MMDR Act പ്രകാരം കെട്ടിടക്കല്ല്, ലാറ്ററൈറ്റ്, ഗ്രാനൈറ്റ്, വിജ്ഞാപനം ചെയ്തിട്ടുള്ള മറ്റ് Minor Mineral-കൾ എന്നിവയുടെ ഖനനം നിയന്ത്രണവിധേയമായിരുന്നെങ്കിലും, സാധാരണ മണ്ണ് ആ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അതിനാൽ, കെട്ടിട നിർമ്മാണം, ഭൂവികസനം, ഭൂമി നികത്തൽ (filling) തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുന്നത് ഖനന നിയമങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ വരുന്ന ഒരു പ്രവർത്തനമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ഭൂവുടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഭാഗമായിട്ടാണ് പൊതുവെ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.

ഒരു വീട് നിർമ്മിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക്, മറ്റേതെങ്കിലും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ബാധകമല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, അടിത്തറ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ മണ്ണ് ഖനന നിയമപ്രകാരമുള്ള പ്രത്യേക അനുമതിയൊന്നും നേടാതെ തന്നെ സാധാരണയായി കുഴിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം പ്രധാനമായും ബാധകമായിരുന്ന കെട്ടിട നിർമ്മാണ ചട്ടങ്ങളും തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ നൽകിയിരുന്ന അനുമതികളുമായിരുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിയമസ്ഥിതി ക്രമേണ ഒരു പ്രായോഗിക പ്രശ്നത്തിന് വഴിവെച്ചു.

ദ്രുതഗതിയിലുള്ള നഗരവൽക്കരണവും വൻതോതിലുള്ള അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസനവും മൂലം, സാധാരണ മണ്ണിന് തന്നെ ഗണ്യമായ വാണിജ്യ മൂല്യം കൈവന്നു. താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങൾ നികത്തുന്നതിനും, റോഡ് നിർമ്മാണത്തിനും, വ്യവസായ പദ്ധതികൾക്കും, വിവിധ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുമായി വൻതോതിൽ മണ്ണ് ആവശ്യമായി വന്നു. പല സ്ഥലങ്ങളിലും, സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുന്നത് നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ അനുബന്ധ ഘടകമെന്ന നിലയിൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഒരു സ്ഥലത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് വൻതോതിൽ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്ത് കൊണ്ടുപോകുന്ന സ്വതന്ത്ര വാണിജ്യ പ്രവർത്തനമായി അത് മാറിയിരുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, കെട്ടിടക്കല്ലിന്റെയോ ലാറ്ററൈറ്റിന്റെയോ കാര്യത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനം ഖനന നിയമങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണ സംവിധാനത്തിന് വലിയൊരളവിൽ പുറത്തുതന്നെ തുടർന്നു. ഇത് ഒരു അസന്തുലിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു. മറ്റ് Minor Mineral-കൾ നിയമപ്രകാരമുള്ള അനുമതികൾക്ക് വിധേയമായി മാത്രമേ ഖനനം ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ, ഗണ്യമായ അളവിൽ ഖനനം ചെയ്യപ്പെടുകയും വ്യാപാരം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നിട്ടും, സാധാരണ മണ്ണിന് സമാനമായ ഒരു നിയന്ത്രണ സംവിധാനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഈ സാഹചര്യം നിയമനിർമ്മാണ ഇടപെടൽ അനിവാര്യമാണെന്ന് കേന്ദ്ര സർക്കാർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സാധാരണ മണ്ണ് വൻതോതിൽ ഖനനം ചെയ്യപ്പെടുകയും വാണിജ്യ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, അതിന്റെ ഖനനവും നീക്കം ചെയ്യലും ധാതു നിയന്ത്രണ നിയമങ്ങളുടെ പരിധിക്ക് പൂർണമായും പുറത്തായി തുടരാൻ കഴിയില്ലെന്ന് സർക്കാർ വിലയിരുത്തി.

ഇത് ഒടുവിൽ രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള നിയമസ്ഥിതിയെ അടിസ്ഥാനപരമായി മാറ്റിമറിച്ച ഒരു സുപ്രധാന നയപരമായ തീരുമാനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

2000 ഫെബ്രുവരി 3-ന് കേന്ദ്ര സർക്കാർ പുറപ്പെടുവിച്ച ഒരു വിജ്ഞാപനത്തിലൂടെയാണ് ആ തീരുമാനം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നത്. പ്രസ്തുത വിജ്ഞാപനപ്രകാരം, നിർദ്ദിഷ്ട ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണിനെ MMDR Act പ്രകാരം ഒരു Minor Mineral ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

ഈ വിജ്ഞാപനം സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനവും നീക്കം ചെയ്യലും സംബന്ധിച്ച സമ്പൂർണമായും പുതിയ ഒരു നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ തുടക്കമായി മാറി.

3. G.S.R. 95(E) – നിർണായക വഴിത്തിരിവ്

2000 ഫെബ്രുവരി 3-ന്, Mines and Minerals (Development and Regulation) Act, 1957-ലെ വകുപ്പ് 3(e) പ്രകാരം കേന്ദ്ര സർക്കാരിന് ലഭിച്ച അധികാരങ്ങൾ വിനിയോഗിച്ച് G.S.R. 95(E) വിജ്ഞാപനം പുറപ്പെടുവിച്ചതോടെ, ഈ മേഖലയിലെ നിയമപരമായ സ്ഥിതിഗതികൾ അടിസ്ഥാനപരമായി മാറി.

ഈ വിജ്ഞാപനത്തിലൂടെ, നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ബണ്ട് (embankment) നിർമ്മാണം, റോഡുകൾ, റെയിൽവേകൾ, കെട്ടിടങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി ഭൂമി നികത്തുന്നതിനോ നിരപ്പാക്കുന്നതിനോ (filling or levelling) ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണിനെ കേന്ദ്ര സർക്കാർ ഒരു Minor Mineral ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

വിജ്ഞാപനം വളരെ സംക്ഷിപ്തമായിരുന്നെങ്കിലും, അതിന്റെ നിയമപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വളരെ വ്യാപകമായിരുന്നു.

ആദ്യമായി, വിജ്ഞാപനത്തിൽ പരാമർശിച്ച ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണ് MMDR Act-ന്റെയും അതിൻ കീഴിൽ രൂപീകരിച്ച ചട്ടങ്ങളുടെയും പരിധിയിൽ വന്നു. മുമ്പ് ഭൂവികസനത്തിന്റെ ഒരു സാധാരണ ഘടകമായി മാത്രം കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ പ്രവർത്തനത്തിന്, ഖനന നിയമം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു ധാതുവിന്റെ നിയമപരമായ സ്വഭാവം ഇതോടെ കൈവന്നു.

ഈ വിജ്ഞാപനത്തിന്റെ വ്യാപ്തി ശരിയായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.

സാധാരണ മണ്ണ് എല്ലാ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഒരു Minor Mineral ആണെന്ന് കേന്ദ്ര സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നില്ല. വിജ്ഞാപനത്തിൽ പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണിനെ മാത്രമാണ് Minor Mineral ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചത്. വിജ്ഞാപനവും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രൂപീകരിച്ച ചട്ടങ്ങളും വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ ഈ വ്യത്യാസം ഇന്നും നിർണായക പ്രസക്തിയുള്ളതാണ്.

ഈ വിജ്ഞാപനത്തിന് ഒരു പ്രധാന ഭരണഘടനാപരമായ പ്രത്യാഘാതവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

MMDR Act പ്രകാരം, ഏതൊക്കെയാണ് Minor Mineral-കൾ എന്ന് നിർണയിക്കാനുള്ള അധികാരം കേന്ദ്ര സർക്കാരിനാണെങ്കിലും, Minor Mineral-കളുടെ ഖനനം, ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകൾ, കൺസഷനുകൾ എന്നിവ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം പ്രധാനമായും സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്കാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, വിജ്ഞാപനത്തിൽ പരാമർശിച്ച ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണ് Minor Mineral ആയതോടെ, അതിന്റെ ഖനനവും നീക്കം ചെയ്യലും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് അനുയോജ്യമായ ഒരു നിയമചട്ടക്കൂട് രൂപീകരിക്കേണ്ട ബാധ്യത സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്കുണ്ടായി.

കേരളത്തിൽ, ഈ ഉത്തരവാദിത്വം Kerala Minor Mineral Concession Rules മുഖേനയാണ് നിർവഹിക്കപ്പെട്ടത്.

എന്നിരുന്നാലും, സാധാരണ മണ്ണിനെ Minor Mineral ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെ ഒരു പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ട് ഉടൻതന്നെ വ്യക്തമായി.

ഏത് കെട്ടിടത്തിന്റെയും നിർമ്മാണത്തിന് അടിത്തറ നിർമിക്കുന്നതിനായി ഭൂമി കുഴിച്ചെടുക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകളെ സംബന്ധിച്ച സാധാരണ വ്യവസ്ഥകൾ യാന്ത്രികമായി (mechanically) പ്രയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരു ചെറിയ വീട് നിർമ്മിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് പോലും സ്ഥലത്ത് നിന്ന് സാധാരണ മണ്ണ് കുഴിച്ചെടുക്കേണ്ടിവരുന്നതിനാൽ മാത്രം ഒരു ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റ് നിർബന്ധമായേനെ.

അത്തരം ഒരു സമീപനം സാധാരണ പൗരന്മാരുടെ മേൽ അനാവശ്യമായ നിയമപരമായ നിയന്ത്രണഭാരം അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതും കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിന്റെ പ്രായോഗിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തതുമാകുമായിരുന്നു.

അതിനാൽ, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനനവും, ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായി മാത്രമുള്ള ഖനനവും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ വേർതിരിവ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു സംവിധാനം നിയമം വികസിപ്പിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമായി.

ആ ആവശ്യകതയാണ് ഒടുവിൽ Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാനമായ വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നായ ചട്ടം 14-ന്റെ പിറവിക്ക് വഴിയൊരുക്കിയത്.

Download G.S.R. 95(E)

4. G.S.R. 95(E)-ന്റെ പ്രാബല്യവൽക്കരണത്തിലെ കാലതാമസവും കേരളത്തിലെ നിയമപരമായ വിടവ് നികത്തലും (2000–2012)

2000 ഫെബ്രുവരി 3-ലെ G.S.R. 95(E) വിജ്ഞാപനത്തിലൂടെ, Mines and Minerals (Development and Regulation) Act, 1957-ലെ വകുപ്പ് 3(e) പ്രകാരമുള്ള അധികാരം വിനിയോഗിച്ച്, നിർദ്ദിഷ്ട നിർമ്മാണ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണിനെ കേന്ദ്ര സർക്കാർ ഒരു Minor Mineral ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, ആ പ്രഖ്യാപനം കേരളത്തിൽ ഒരു പതിറ്റാണ്ടിലേറെക്കാലം ഫലപ്രദമായി പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നിരുന്നില്ല. കാരണം, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനവും ഗതാഗതവും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനാവശ്യമായ നിയമചട്ടക്കൂട് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി Kerala Minor Mineral Concession Rules, 1967-ൽ സമകാലികമായി ഭേദഗതി വരുത്തിയിരുന്നില്ല. ഇതിന്റെ ഫലമായി, 2000 മുതൽ 2012 വരെ കേരളത്തിൽ ദീർഘകാലം ഒരു നിയമപരമായ നിയന്ത്രണ വിടവ് നിലനിന്നു. ഈ കാലയളവിൽ ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകൾ അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള നിയമവ്യവസ്ഥകൾ, അധികാരപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥരെ നിർണ്ണയിക്കൽ, ഖനനത്തിനുള്ള നിബന്ധനകൾ നിർദേശിക്കൽ, റോയൽറ്റി ഈടാക്കൽ, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഗതാഗതം നിയന്ത്രിക്കൽ എന്നിവ സംബന്ധിച്ച വ്യക്തമായ നിയമവ്യവസ്ഥകൾ സംസ്ഥാനത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിന്റെ ഫലമായി വിവിധ ജില്ലകളിൽ വ്യത്യസ്തമായ ഭരണപരമായ രീതികൾ രൂപപ്പെടുകയും നിയമം നടപ്പാക്കുന്നതിൽ അനിശ്ചിതത്വം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തു.

സംസ്ഥാനതലത്തിൽ ഏകീകൃതമായ ഒരു നിയന്ത്രണ സംവിധാനം ഇല്ലാത്ത ഈ സ്ഥിതി, വിഷയം കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുന്നതുവരെ തുടർന്നു. കേന്ദ്ര സർക്കാർ പുറപ്പെടുവിച്ച വിജ്ഞാപനവുമായി സംസ്ഥാന ചട്ടങ്ങൾ പൊരുത്തപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത കോടതി ഊന്നിപ്പറയുകയും, G.S.R. 95(E) പ്രകാരമുള്ള പ്രഖ്യാപനം പ്രായോഗികമായി നടപ്പിലാക്കാൻ നിലവിലുള്ള നിയമചട്ടക്കൂടിന് കഴിയുന്നില്ലെന്ന കാര്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുകയും ചെയ്തു. ഈ ന്യായാധിപത്യ ഇടപെടലാണ് തുടർന്ന് തിരുത്തൽ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിന് സർക്കാരിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, കേരള സർക്കാർ ഘട്ടംഘട്ടമായുള്ള ഒരു നിയന്ത്രണ സംവിധാനം രൂപീകരിക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. അതിന്റെ ഭാഗമായി, 2012 ജനുവരി 23-ലെ G.O.(Ms.) No. 18/2012/ID പുറപ്പെടുവിച്ച്, Kerala Minor Mineral Concession Rules, 1967 പ്രകാരം സാധാരണ മണ്ണിനെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത അംഗീകരിക്കുകയും, ചട്ടങ്ങളിൽ ആവശ്യമായ ഭേദഗതികൾ കൊണ്ടുവരുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന്, 2012 ഏപ്രിൽ 12-ലെ G.O.(Ms.) No. 140/2012/ID പുറപ്പെടുവിച്ച്, സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം സംബന്ധിച്ച അപേക്ഷകൾ പരിഗണിക്കുന്നതിനുള്ള ഇടക്കാല നടപടിക്രമ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുകയും, പരിവർത്തന ഘട്ടത്തിൽ സംസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ ജില്ലകളിലും ഏകീകൃതമായ ഭരണപരമായ നടപടി ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു.

ഒടുവിൽ, ദീർഘകാലമായി നിലനിന്നിരുന്ന ഈ നിയമപരമായ വിടവ് നികത്തപ്പെട്ടത് 2012-ലാണ്. 2012 നവംബർ 17-ലെ G.O.(P) No. 138/2012/ID പ്രകാരം Kerala Minor Mineral Concession Rules, 1967-ൽ ഭേദഗതി വരുത്തുകയും, അത് 2012 നവംബർ 30-ന് S.R.O. No. 798/2012 ആയി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിലൂടെ സാധാരണ മണ്ണിനെ ഔപചാരികമായി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ നിയമപരമായ നിയന്ത്രണ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കി. ഈ ഭേദഗതി ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകൾ അനുവദിക്കുന്നതിനും, ഖനനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും, Mineral Transit Pass സംവിധാനത്തിലൂടെ സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഗതാഗതം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുമുള്ള നിയമപരമായ അടിത്തറ ഒരുക്കി. അതുവഴി, 2000-ൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ പുറപ്പെടുവിച്ച വിജ്ഞാപനത്തിന് സംസ്ഥാനതലത്തിൽ പൂർണ്ണമായ പ്രാബല്യം ലഭിച്ചു.

അങ്ങനെ, സാധാരണ മണ്ണ് 2000-ൽ Minor Mineral ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, അതിനുള്ള നിയമപരമായ നിയന്ത്രണ സംവിധാനം കേരളത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നത് 2012-ൽ മാത്രമാണ്. ന്യായാധിപത്യ ഇടപെടൽ, ഭരണനിർവാഹക നടപടികൾ, നിയമഭേദഗതികൾ എന്നിവയിലൂടെ ഒരു പതിറ്റാണ്ടിലേറെ നീണ്ടുനിന്ന പ്രാബല്യവൽക്കരണ വിടവിന് ഇതോടെ വിരാമമായി.

5. പരിസ്ഥിതി നിയമവും KMMCR, 2015-ലെ ചട്ടം 14-ന്റെ ഉദ്ഭവവും

സാധാരണ മണ്ണിനെ Minor Mineral ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രായോഗിക ചോദ്യം ഉയർന്നു. സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനം ഇനി ഖനന നിയമങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെങ്കിൽ, ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറ നിർമ്മിക്കുന്നതിനായി സാധാരണ മണ്ണ് കുഴിച്ചെടുക്കേണ്ടി വരുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ഓരോ കെട്ടിട ഉടമയും നിർബന്ധമായും ഒരു ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റ് നേടേണ്ടതുണ്ടോ?

ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം തോന്നുന്നതുപോലെ ലളിതമായിരുന്നില്ല.

ഖനന നിയമങ്ങളുടെ പരിധി സാധാരണ മണ്ണിലേക്കും വ്യാപിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴേക്കും, കെട്ടിടങ്ങളുടെ അടിത്തറ നിർമ്മിക്കുന്നതിനായുള്ള ഖനനത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക നിയമപരമായ സ്ഥാനം ഉണ്ടെന്ന് പരിസ്ഥിതി നിയമം ഇതിനകം തന്നെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. Environment (Protection) Act, 1986-ന്റെ കീഴിൽ പുറപ്പെടുവിച്ച Environmental Impact Assessment (EIA) Notification പ്രകാരം, ചില പ്രവർത്തനങ്ങളെ മുൻകൂർ Environmental Clearance നേടേണ്ട ബാധ്യതയിൽ നിന്ന് പ്രത്യേകമായി ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഒഴിവാക്കിയ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു:

"Digging of foundation for buildings, not requiring prior Environmental Clearance, as the case may be."
(ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പട്ടികയിലെ ഇനം 11).

ഈ ഒഴിവാക്കൽ നിയമപരമായി വളരെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതാണ്.

ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറ നിർമ്മിക്കുന്നതിനായി മാത്രം നടത്തുന്ന മണ്ണ് ഖനനം സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഖനന പ്രവർത്തനമല്ലെന്ന് ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നു. മറിച്ച്, നിയമാനുസൃതമായ കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിന്റെ അനുബന്ധമായി മാത്രം നടക്കുന്ന ഒരു പ്രവർത്തനമാണത്. ആ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം കെട്ടിട നിർമ്മാണമാണ്; സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നത് ആ നിർമ്മാണത്തിന്റെ അനിവാര്യമായ ഒരു അനന്തരഫലം മാത്രമാണ്.

Kerala Minor Mineral Concession Rules-ന്റെ കീഴിലുള്ള നിയന്ത്രണ സംവിധാനവും ഈ വ്യത്യാസം അംഗീകരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് സർക്കാർ വിലയിരുത്തി.

ചട്ടങ്ങളിലെ സാധാരണ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം ഓരോ കെട്ടിട ഉടമയും നിർബന്ധമായും ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റ് നേടേണ്ടിവന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ബാധകമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ സാധാരണ പാർപ്പിട കെട്ടിടങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തിനും ബാധകമാകുമായിരുന്നു. അത്തരമൊരു സമീപനം സാധാരണ പൗരന്മാർക്ക് അനാവശ്യമായ ബുദ്ധിമുട്ട് സൃഷ്ടിക്കുന്നതോടൊപ്പം, പരിസ്ഥിതി നിയമം അംഗീകരിച്ചിരുന്ന ഈ ഒഴിവാക്കലിന്റെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യം തന്നെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

ഈ നിയമപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിന് ആവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നത് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി Kerala Minor Mineral Concession Rules-ൽ ഒരു പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്.

ആ വ്യവസ്ഥയാണ് ചട്ടം 14.

ചട്ടം 14 സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെ ഖനന നിയമത്തിന്റെ പരിധിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ല. മറിച്ച്, അർഹതയുള്ള കെട്ടിടങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിന് മാത്രം ബാധകമായ ഒരു പ്രത്യേക നിയന്ത്രണ സംവിധാനം അത് സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നു. കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായ ഒരു പ്രവർത്തനമാണ് ഈ ഖനനം എന്ന കാരണത്താലാണ് ഈ പ്രത്യേക ആനുകൂല്യം അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളത്; സാധാരണ മണ്ണ് Minor Mineral എന്ന പദവി നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടല്ല.

അതിനാൽ, തുടക്കം മുതൽ തന്നെ ചട്ടം 14 രണ്ട് വ്യത്യസ്ത നിയമസംവിധാനങ്ങൾ തമ്മിൽ യോജിപ്പുണ്ടാക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമമായിരുന്നു—ഒരു വശത്ത് Minor Mineral-കളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഖനന നിയമവും, മറുവശത്ത് കെട്ടിടങ്ങളുടെ അടിത്തറയ്ക്കായി നടത്തുന്ന ഖനനത്തെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനനത്തിന് സമാനമായി കാണാൻ പാടില്ലെന്ന് അംഗീകരിക്കുന്ന പരിസ്ഥിതി നിയമവും.

6. ചട്ടം 14-ന്റെ പ്രാരംഭ രൂപം – സൂക്ഷ്മമായി സന്തുലിതമാക്കിയ ഒരു നിയമപരമായ ആനുകൂല്യം

ചട്ടം 14 ആദ്യമായി കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന രണ്ട് പൊതുതാൽപര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ യുക്തിസഹമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താനാണ് സർക്കാർ ശ്രമിച്ചത്.

ഒരുവശത്ത്, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു കെട്ടിടം നിർമ്മിക്കുന്ന വ്യക്തി, കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് കുഴിച്ചെടുക്കേണ്ടിവരുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം, വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ബാധകമായ സങ്കീർണ്ണവും ദീർഘവുമായ നിയമനടപടികൾ പാലിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാകരുത്.

മറുവശത്ത്, സാധാരണ മണ്ണിന് ഗണ്യമായ വാണിജ്യ മൂല്യമുണ്ടായിരുന്നു. കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിന്റെ പേരിൽ നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാതെ ആനുകൂല്യങ്ങൾ അനുവദിച്ചാൽ, സാധാരണ മണ്ണ് വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമായി ഈ വ്യവസ്ഥ എളുപ്പത്തിൽ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുമെന്ന് സർക്കാർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, സർക്കാർ ജാഗ്രതാപൂർവമായ ഒരു നിയമനിർമ്മാണ സമീപനമാണ് സ്വീകരിച്ചത്.

ചട്ടം 14-ന്റെ ആനുകൂല്യം തുടക്കത്തിൽ 300 ചതുരശ്ര മീറ്ററിൽ കവിയാത്ത Plinth Area ഉള്ള കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. താരതമ്യേന ചെറിയ നിർമ്മാണ പദ്ധതികൾക്ക് മാത്രമായി ലളിതമായ നടപടിക്രമത്തിന്റെ ആനുകൂല്യം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ബോധപൂർവമായ ഒരു നിയമനയ തീരുമാനമായിരുന്നു ഈ പരിധി. ഇതിൽ കൂടുതൽ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ, ബാധകമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകളെ സംബന്ധിക്കുന്ന Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ സാധാരണ വ്യവസ്ഥകൾ പാലിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

300 ചതുരശ്ര മീറ്റർ എന്ന പരിധി, ഖനനം ചെയ്യപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള സാധാരണ മണ്ണിന്റെ അളവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നില്ല. അതുപോലെ, പരിസ്ഥിതിയിലുണ്ടാകുന്ന ആഘാതം നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള മാനദണ്ഡവുമല്ലായിരുന്നു അത്. മറിച്ച്, സാധാരണ പാർപ്പിട കെട്ടിടങ്ങൾക്കും സമാന സ്വഭാവമുള്ള നിർമ്മാണങ്ങൾക്കും ആനുകൂല്യം അനുവദിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം, അതിന്റെ ദുരുപയോഗം തടയുന്നതിനുള്ള പ്രായോഗിക സുരക്ഷാ സംവിധാനമായിരുന്നു ഈ പരിധി.

അങ്ങനെ, തുടക്കം മുതൽ തന്നെ ചട്ടം 14 സൂക്ഷ്മമായി സന്തുലിതമാക്കിയ ഒരു നിയമനയത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണം സുഗമമാക്കുന്നതിനോടൊപ്പം, സാധാരണ മണ്ണ് വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു ബദൽ മാർഗമായി ഈ ആനുകൂല്യം മാറാതിരിക്കണമെന്നും അത് ഉറപ്പാക്കി.

7. ജനോപകാരപ്രദമായ ഒരു വ്യവസ്ഥ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ

ജനോപകാരപ്രദമായ ഓരോ നിയമവ്യവസ്ഥയ്ക്കും അതിന്റെ ദുരുപയോഗത്തിനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

ചട്ടം 14-നും അതിൽ നിന്ന് ഒഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ചട്ടം നിലവിൽ വന്നതിനെ തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ, Mining and Geology Department ചില കേസുകളിൽ ആവർത്തിച്ച് കാണപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു പ്രവണത ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അപേക്ഷകർ താരതമ്യേന ചെറിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് കെട്ടിട നിർമ്മാണ അനുമതി (Building Permit) നേടിയശേഷം, ചട്ടം 14 പ്രകാരം സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതിക്കായി അപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. ആവശ്യമായ Mineral Transit Pass-കൾ ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, വൻതോതിൽ സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്ത് സ്ഥലത്ത് നിന്ന് കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ, ഖനനം പൂർത്തിയായതിനുശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്ന കെട്ടിടം ഒന്നുകിൽ നിർമ്മിച്ചില്ല, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ നിർമ്മാണം അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ടു.

ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ, കെട്ടിട നിർമ്മാണ അനുമതി യഥാർത്ഥത്തിൽ വാണിജ്യ മൂല്യമുള്ള സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതി നേടുന്നതിനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി മാറുകയായിരുന്നു.

ഇത് ചട്ടം 14-ന്റെ അടിസ്ഥാന നിയമനിർമ്മാണ ലക്ഷ്യത്തിന് പൂർണ്ണമായും വിരുദ്ധമായിരുന്നു.

ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായാണ് സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് എന്ന കാരണത്താലാണ് ഈ പ്രത്യേക ആനുകൂല്യം അനുവദിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ, കെട്ടിടം തന്നെ ഒരിക്കലും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ആ ആനുകൂല്യം അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാന കാരണം തന്നെ ഇല്ലാതാകുന്നു.

വകുപ്പ് നടത്തിയ സ്ഥലപരിശോധനകളിൽ, ചട്ടപ്രകാരം അനുവദിച്ചിരുന്ന മുഴുവൻ അളവിലുള്ള സാധാരണ മണ്ണും ഇതിനകം നീക്കം ചെയ്തിട്ടും, വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്ന കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറപോലും പൂർത്തിയാകാത്ത നിരവധി കേസുകൾ കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങി.

നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ചട്ടം ഈ സാഹചര്യത്തെ ഫലപ്രദമായി നേരിടാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല.

സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതി നൽകാൻ വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ ഖനനത്തിന് ശേഷം അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണം യഥാർത്ഥത്തിൽ നടന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള ഫലപ്രദമായ ഒരു സംവിധാനവും ചട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുപോലെ, പ്രധാനമായും വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ അനുമതി നേടിയവർക്കെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളും ചട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല.

ഇത്തരം ദുരുപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാതികൾ വർധിച്ചതോടെ, വിഷയം ഒടുവിൽ കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ പരിഗണനയിൽ എത്തി.

തുടർന്ന് ഉണ്ടായ വ്യവഹാരങ്ങളാണ് ചട്ടം 14-ന്റെ ഭാവി പരിണാമത്തെ അടിസ്ഥാനപരമായി സ്വാധീനിച്ചത്.

8. ന്യായാധിപത്യ ഇടപെടൽ – ബഹുമാനപ്പെട്ട ജസ്റ്റിസ് കെ. വിനോദ് ചന്ദ്രനും ചട്ടം 14-ന്റെ പരിണാമവും

കേരള ഹൈക്കോടതിയിലെ ബഹുമാനപ്പെട്ട ജസ്റ്റിസ് കെ. വിനോദ് ചന്ദ്രൻ പുറപ്പെടുവിച്ച വിധികളുടെ ഒരു പരമ്പരയിലൂടെയാണ് ചട്ടം 14-ന്റെ പരിണാമത്തിൽ നിർണായകമായ ഒരു വഴിത്തിരിവ് ഉണ്ടായത്.

നിർദ്ദിഷ്ട കെട്ടിട നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനായി ചട്ടം 14 പ്രകാരം അനുമതി നേടിയിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീട് അപേക്ഷകരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആ ആനുകൂല്യം ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നതായി സൂചിപ്പിച്ച കേസുകളാണ് കോടതിയുടെ പരിഗണനയ്ക്ക് വന്നത്.

ചട്ടം 14-ന്റെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യം കോടതി പരിശോധിക്കുകയും അതിലൂടെ ഒരു സുപ്രധാന നിയമതത്വം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു.

ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള ആനുകൂല്യം സാധാരണ മണ്ണിന്റെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനനം സുഗമമാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതല്ല. ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ നിയമാനുസൃതമായ നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായാണ് മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് എന്ന കാരണത്താലാണ് ഈ ആനുകൂല്യം അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതിനാൽ, കെട്ടിടം തന്നെ ഒരിക്കലും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ആ ആനുകൂല്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണം തന്നെ ഇല്ലാതാകുന്നു.

അന്നത്തെ ചട്ടത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു പ്രധാന ന്യൂനതയും കോടതി ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തി.

സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതി നൽകുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ കെട്ടിട നിർമ്മാണം ആരംഭിക്കുകയോ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയോ ചെയ്യണമെന്ന നിയമപരമായ ബാധ്യത അപേക്ഷകനിൽ ചുമത്തപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഇത് ദുരുപയോഗത്തിന് വ്യക്തമായ അവസരം സൃഷ്ടിച്ചു. ഒരു വ്യക്തിക്ക് കെട്ടിട നിർമ്മാണ അനുമതിയുടെ മറവിൽ ഗണ്യമായ അളവിൽ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്തശേഷം നിർമ്മാണം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന സാഹചര്യം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഈ ന്യൂനത തിരിച്ചറിഞ്ഞ കോടതി, അന്നത്തെ ചട്ടം 14-ലെ വ്യവസ്ഥകളുടെ നിയമസാധുത പരിശോധിക്കുകയും, യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനുള്ള കേസുകളിൽ മാത്രമായി ഈ ആനുകൂല്യം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള മതിയായ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ അനിവാര്യമാണെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്തു.

ഈ വിധികൾ പിന്നീട് നടന്ന നിയമഭേദഗതികൾക്ക് ശക്തമായ പ്രേരകശക്തിയായി.

ചട്ടം 14 കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത സർക്കാർ അംഗീകരിക്കുകയും, യഥാർത്ഥ കെട്ടിട ഉടമകൾക്കുള്ള ആനുകൂല്യം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് അതിന്റെ ദുരുപയോഗം തടയുന്നതിനായി തുടർച്ചയായി നിരവധി ഭേദഗതികൾ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു.

ഇന്ന് നിലവിലുള്ള ചട്ടം 14-ൽ കാണുന്ന നിരവധി സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ—നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ അടിത്തറയുടെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാക്കണമെന്ന വ്യവസ്ഥ, നിബന്ധനകൾ പാലിക്കാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള കൂടുതൽ കർശനമായ സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ, അപേക്ഷകൻ സമർപ്പിക്കേണ്ട സത്യവാങ്മൂലം എന്നിവ—ഈ ന്യായാധിപത്യ പരിശോധനയുടെ ഘട്ടത്തിൽ കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ പ്രായോഗിക ആശങ്കകളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്.

അങ്ങനെ, ചട്ടം 14-ന്റെ പരിണാമം നിയമനിർമ്മാണ നയത്തിന്റെ ഫലമായി മാത്രമല്ല രൂപപ്പെട്ടത്. പ്രാരംഭ നിയന്ത്രണ സംവിധാനത്തിലെ പോരായ്മകൾ തുറന്നുകാട്ടുകയും, അവ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി സർക്കാർ ഉചിതമായ നിയമഭേദഗതികൾ കൊണ്ടുവരാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ന്യായാധിപത്യ ഇടപെടലും അതിനെ ഗണ്യമായി രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

Download judgment

9. സർക്കാരിന്റെ പ്രതികരണം – ചട്ടം 14 കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തൽ

ചട്ടം 14-നെക്കുറിച്ചുള്ള ന്യായാധിപത്യ പരിശോധന, അതിന്റെ പ്രാരംഭ നിയന്ത്രണ സംവിധാനത്തിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മ വെളിപ്പെടുത്തി. യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യാൻ ചട്ടം അനുവദിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, ആ ആനുകൂല്യം അതിനുവേണ്ടി മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള ഫലപ്രദമായ ഒരു സംവിധാനവും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ആനുകൂല്യം എന്ന നിലയിൽ ചട്ടം 14 പുനഃപരിശോധിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് സർക്കാർ വിലയിരുത്തി. യഥാർത്ഥത്തിൽ വേണ്ടിയിരുന്നത് അതിന്റെ ദുരുപയോഗം തടയുന്നതിനുള്ള സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു.

അതിന്റെ ഭാഗമായി, ചട്ടം 14-ൽ നിരവധി പുതിയ നിബന്ധനകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി ഭേദഗതി വരുത്തി. ഈ ഭേദഗതികൾ ചട്ടത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ അടിസ്ഥാനപരമായ മാറ്റം വരുത്തി.

മുമ്പ്, ചട്ടം 14 പ്രധാനമായും സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതി നൽകുന്നതിനെ മാത്രമാണ് നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.

എന്നാൽ, ഭേദഗതികൾ നിലവിൽ വന്നതോടെ, ഖനനം പൂർത്തിയായതിന് ശേഷം എന്ത് സംഭവിക്കണമെന്നതും ചട്ടത്തിന്റെ നിയന്ത്രണ പരിധിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.

ഇത് നിയമനിർമ്മാണ നയത്തിൽ ഉണ്ടായ ഒരു സുപ്രധാന മാറ്റമായിരുന്നു. ഖനനം കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനാണ് വേണ്ടതെന്ന അപേക്ഷകന്റെ വെറും പ്രഖ്യാപനത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചല്ല പിന്നീട് നിയമം പ്രവർത്തിച്ചത്. പകരം, ഖനനം യഥാർത്ഥത്തിൽ അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി അപേക്ഷകനിൽ തുടർച്ചയായ നിയമപരമായ ബാധ്യതകൾ ചുമത്തപ്പെട്ടു.

ഈ ഘട്ടത്തിൽ ചട്ടത്തിന്റെ പരിണാമത്തിലൂടെ മൂന്ന് പ്രധാന സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ രൂപംകൊണ്ടു.

• നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ ബേസ്മെന്റോ അടിത്തറയോ പൂർത്തിയാക്കണമെന്ന വ്യവസ്ഥ;
• നിബന്ധനകൾ പാലിക്കാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ കൂടുതൽ കർശനമായ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ഏർപ്പെടുത്തൽ; കൂടാതെ
• അനുമതിയുടെ നിബന്ധനകൾ പാലിക്കുമെന്ന് അപേക്ഷകൻ ഔപചാരികമായി ഏറ്റെടുക്കുന്ന സത്യവാങ്മൂലം.

ഈ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ ചട്ടം 14-നെ വെറും ഖനനം സുഗമമാക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്ന്, അതോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും ഉറപ്പാക്കുന്ന ഒരു നിയമസംവിധാനമാക്കി മാറ്റി.

10. അടിത്തറ നിർമാണ വ്യവസ്ഥ – യഥാർത്ഥ നിർമ്മാണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ സുരക്ഷ

ന്യായാധിപത്യ ഇടപെടലിനെ തുടർന്നുണ്ടായ ഭേദഗതികളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്, അപേക്ഷകൻ നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ ബേസ്മെന്റോ അടിത്തറയോ എങ്കിലും പൂർത്തിയാക്കണമെന്ന വ്യവസ്ഥ ഉൾപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു.

ആദ്യഘട്ടത്തിൽ, Mineral Transit Pass അനുവദിച്ച തീയതി മുതൽ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഈ നിർമാണം പൂർത്തിയാക്കണമെന്നാണ് ചട്ടത്തിൽ നിഷ്കർഷിച്ചിരുന്നത്.

ഈ ഭേദഗതിയുടെ പ്രാധാന്യം നിശ്ചയിച്ച സമയപരിധിയിൽ മാത്രമല്ല, അത് അവതരിപ്പിച്ച അടിസ്ഥാന നിയമതത്വത്തിലുമാണ്.

ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ മുഴുവൻ കെട്ടിടവും പൂർത്തിയാക്കണമെന്ന നിബന്ധന സർക്കാർ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. അത്തരമൊരു വ്യവസ്ഥ പ്രായോഗികമാകുമായിരുന്നില്ല. സാമ്പത്തിക പരിമിതികൾ, തൊഴിലാളികളുടെ ലഭ്യതക്കുറവ്, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥ, കെട്ടിട രൂപരേഖയിലെ മാറ്റങ്ങൾ, ധനസഹായം ലഭിക്കുന്നതിലുള്ള കാലതാമസം, കെട്ടിട ഉടമയുടെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമായ മറ്റു പല പ്രായോഗിക കാരണങ്ങൾ എന്നിവ മൂലം നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പലപ്പോഴും വൈകാറുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട്, ചട്ടം കൂടുതൽ പ്രായോഗികമായ ഒരു സമീപനമാണ് സ്വീകരിച്ചത്.

കുറഞ്ഞത് അടിത്തറയോ ബേസ്മെന്റോ എങ്കിലും പൂർത്തിയാക്കണമെന്ന നിബന്ധനയിലൂടെ, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനം അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനുവേണ്ടിയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ നടത്തിയതെന്നതിന് വസ്തുനിഷ്ഠമായ തെളിവ് ലഭിക്കുമെന്ന് സർക്കാർ ഉറപ്പാക്കി.

അങ്ങനെ ഈ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് രണ്ട് പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

ഒന്നാമതായി, ഖനനത്തിനുശേഷം സാധാരണഗതിയിൽ നിർമ്മാണം തുടരുന്ന യഥാർത്ഥ അപേക്ഷകരുടെ താൽപര്യങ്ങൾ ഇതിലൂടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

രണ്ടാമതായി, കെട്ടിടം നിർമ്മിക്കാനുള്ള യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യമില്ലാതെ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതി മാത്രം നേടാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ ഇത് നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി.

ഇതിലൂടെ, ചട്ടം 14-ന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വം കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെട്ടു.

അപേക്ഷകൻ ഭൂമിയുടെ ഉടമയാണ് എന്നതുകൊണ്ടോ, അദ്ദേഹത്തിന് കെട്ടിട നിർമ്മാണ അനുമതിയുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ടോ അല്ല ഈ ആനുകൂല്യം ലഭിക്കുന്നത്. അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായാണ് സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് എന്നതാണ് ഈ ആനുകൂല്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണം.

നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ അടിത്തറ പൂർത്തിയാക്കണമെന്ന വ്യവസ്ഥ, ഈ ആനുകൂല്യം അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന നിയമപരമായ മാനദണ്ഡമായി മാറി.

11. അഞ്ചിരട്ടി റോയൽറ്റി – ഇത്ര കർശനമായ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത എന്തുകൊണ്ട്?

അടിത്തറ നിർമാണം നിർബന്ധമാക്കിയതുകൊണ്ട് മാത്രം ചട്ടത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം പൂർണമായും തടയാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

ചട്ടലംഘനങ്ങൾക്കെതിരെ ഫലപ്രദമായ ഒരു പ്രതിരോധ സംവിധാനവും അനിവാര്യമായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ്, ചട്ടം 14-ലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നിർവ്വഹണ വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നായി, ചില നിർദ്ദിഷ്ട ചട്ടലംഘനങ്ങളുടെ സാഹചര്യത്തിൽ റോയൽറ്റിയുടെ അഞ്ചിരട്ടി തുക ഈടാക്കുന്ന വ്യവസ്ഥ സർക്കാർ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്.

ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ലക്ഷ്യം സർക്കാർ വരുമാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുക മാത്രമാണെന്ന് ചിലപ്പോൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.

എന്നാൽ, അതല്ല ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഉദ്ദേശ്യം.

റോയൽറ്റിയുടെ അഞ്ചിരട്ടി തുക ഈടാക്കണമെന്ന വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം ദുരുപയോഗം തടയുന്നതിനുള്ള ശക്തമായ പ്രതിരോധ സംവിധാനം (deterrence) സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്.

ചട്ടം 14-ലെ നിബന്ധനകൾ ലംഘിക്കുന്നതിന്റെ അനന്തരഫലം സാധാരണ റോയൽറ്റി മാത്രം അടയ്ക്കുന്നതായി പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഖനനം ചെയ്ത സാധാരണ മണ്ണിന്റെ വാണിജ്യ മൂല്യം ആ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയെക്കാൾ കൂടുതലാണെങ്കിൽ, ഈ ആനുകൂല്യം ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് ഇപ്പോഴും ലാഭകരമായി തുടർന്നേനേ.

എന്നാൽ, വർദ്ധിപ്പിച്ച ഈ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത, ചട്ടത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം സാമ്പത്തികമായി ആകർഷകമല്ലാത്തതാക്കി മാറ്റുന്നു.

അതിനാൽ, ഈ വ്യവസ്ഥ സർക്കാർ വരുമാനം സംരക്ഷിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്; നിയന്ത്രണ സംവിധാനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയും നിയമപരമായ സമഗ്രതയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ജനോപകാരപ്രദമായ വ്യവസ്ഥയാണ് ചട്ടം 14 എന്നും, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ചൂഷണത്തിനുള്ള ഒരു മാർഗമല്ല എന്നും ഈ വ്യവസ്ഥ വീണ്ടും ഉറപ്പിക്കുന്നു.

അഞ്ചിരട്ടി റോയൽറ്റി എല്ലാ ചട്ടലംഘനങ്ങൾക്കും ബാധകമല്ല

ചട്ടം 14-ലെ എല്ലാ നിബന്ധനാ ലംഘനങ്ങൾക്കും അഞ്ചിരട്ടി റോയൽറ്റി ഈടാക്കുന്നില്ല എന്ന കാര്യവും ഒരുപോലെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ചട്ടങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ചില ചട്ടലംഘനങ്ങൾക്കു മാത്രമാണ് ഈ വർദ്ധിപ്പിച്ച സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ബാധകമാകുന്നത്. ചട്ടം 14 കാലക്രമേണ പരിണമിച്ചതിനനുസരിച്ച്, ഈ വർദ്ധിപ്പിച്ച ബാധ്യത ബാധകമാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും വിപുലീകരിക്കപ്പെട്ടു.

പൊതുവായി പറഞ്ഞാൽ, പ്രധാനപ്പെട്ട ചട്ടലംഘനങ്ങൾ താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്.

(i) നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ അടിത്തറയോ ബേസ്മെന്റോ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തൽ

മുൻ അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിച്ച ന്യായാധിപത്യ ഇടപെടലിനെത്തുടർന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭേദഗതിയിലൂടെയാണ് അഞ്ചിരട്ടി റോയൽറ്റി ബാധകമാകുന്ന ആദ്യ സാഹചര്യം രൂപംകൊണ്ടത്.

ചട്ടം 14-ൽ നിഷ്കർഷിച്ചിരിക്കുന്ന സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ (നിലവിൽ Mineral Transit Pass അനുവദിച്ച തീയതി മുതൽ രണ്ട് വർഷം) അപേക്ഷകൻ അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറയോ ബേസ്മെന്റോ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടാൽ, ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരം അനുവദനീയമായ മറ്റ് നടപടികൾക്കു പുറമേ, അധികാരപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥന് റോയൽറ്റിയുടെ അഞ്ചിരട്ടി തുക ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കാവുന്നതാണ്.

ചട്ടം 14 പ്രകാരം അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള ആനുകൂല്യം യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു തന്നെയാണെന്നും, സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമായി മാത്രം അത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടരുതെന്നും ഉറപ്പാക്കുകയാണ് ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ലക്ഷ്യം.

(ii) അനുവദിച്ച അളവിൽ കൂടുതലായി സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യൽ

നീക്കം ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണിന്റെ അളവ് യാതൊരു മാനദണ്ഡവുമില്ലാതെ നിശ്ചയിക്കുന്നതല്ല.

അംഗീകൃത കെട്ടിട പ്ലാൻ, നിർമ്മാണത്തിനായി ഖനനം ചെയ്യേണ്ടതായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള മണ്ണിന്റെ അളവ്, ആവശ്യമായിടത്ത് സ്ഥലത്ത് തന്നെ നികത്തുന്നതിനായി ആവശ്യമായ അളവ് കിഴിച്ചശേഷം സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള അളവ് എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ഈ അളവ് നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.

ചട്ടം 14 പ്രകാരം അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളതും അതിനനുസരിച്ച് റോയൽറ്റി അടച്ചിട്ടുള്ളതുമായ അളവിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സാധാരണ മണ്ണ് അപേക്ഷകൻ നീക്കം ചെയ്താൽ, അത് ചട്ടം 14 പ്രകാരം വർദ്ധിപ്പിച്ച സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയ്ക്ക് കാരണമാകുന്ന ഒരു ചട്ടലംഘനമാണ്.

(iii) അംഗീകൃത Precise Area-യ്ക്ക് പുറത്തുള്ള ഖനനം

2023-ലെ ഭേദഗതിയിലൂടെ, ഖനനം അംഗീകൃത Precise Area-യിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ചട്ടം 14 മറ്റൊരു സുപ്രധാന സുരക്ഷാ സംവിധാനം കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി.

അതിനാൽ, നീക്കം ചെയ്ത സാധാരണ മണ്ണിന്റെ അളവ് അനുവദിച്ച പരിധി കവിയുന്നില്ലെങ്കിലും, അംഗീകൃത Precise Area-യ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് വ്യാപിപ്പിച്ചുള്ള ഖനനം സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ചട്ടലംഘനമായി കണക്കാക്കപ്പെടും.

ഉദാഹരണത്തിന്, അംഗീകൃത കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനും അതിനോട് ചേർന്നുള്ള അനുവദനീയമായ പ്രദേശത്തിനും ആവശ്യമായ ഖനനത്തിന് അനുമതി നൽകിയിരിക്കാം. എന്നാൽ, അധികമായി സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ, അംഗീകൃത കെട്ടിടവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത വസ്തുവിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക്ക് ഖനനം വ്യാപിപ്പിച്ചാൽ, അത്തരം ഖനനം ചട്ടം 14 പ്രകാരം അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള ആനുകൂല്യത്തിന്റെ പരിധിക്ക് പുറത്തായിരിക്കും.

ഇങ്ങനെ, Precise Area എന്ന ആശയം ഉൾപ്പെടുത്തിയതിലൂടെ, നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന അളവുസംബന്ധിയായ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്ക് പുറമേ, സ്ഥലപരമായ (spatial) ഒരു അധിക സുരക്ഷാ സംവിധാനവും നിലവിൽ വന്നു.

ഇപ്പോൾ, ചട്ടം 14 എത്ര അളവിൽ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യാമെന്നത് മാത്രമല്ല, എവിടെയാണ് ആ ഖനനം നടത്താൻ കഴിയുക എന്നതും നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

ചട്ടത്തിൽ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരിക്കുന്ന അഞ്ചിരട്ടി റോയൽറ്റി എന്ന വർദ്ധിപ്പിച്ച സാമ്പത്തിക ബാധ്യത, ഈ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിന് നിയമനിർമ്മാണം നൽകുന്ന പ്രാധാന്യത്തിന്റെ വ്യക്തമായ പ്രതിഫലനമാണ്.

12. അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം – സേവനം ജനങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കൽ

ചട്ടം 14 വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയതോടെ, സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതിക്കായി സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അപേക്ഷകളുടെ എണ്ണം ഗണ്യമായി വർധിച്ചു. ഇതോടെ ചട്ടത്തിന്റെ ഭരണനിർവഹണത്തിൽ പ്രായോഗികമായ നിരവധി ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉടലെടുത്തു.

ആദ്യകാലത്ത്, ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള എല്ലാ അപേക്ഷകളും ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിന്റെ ഓഫീസുകളാണ് പരിഗണിച്ചിരുന്നത്. അപേക്ഷകർ അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കുന്നതിനും, ആവശ്യമായ രേഖകൾ ഹാജരാക്കുന്നതിനും, അനുമതി ലഭിക്കുന്നതിനും, Mineral Transit Pass കൈപ്പറ്റുന്നതിനും, മറ്റ് നടപടിക്രമങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനുമായി ജില്ലാ ഓഫീസിനെ സമീപിക്കേണ്ടിവന്നിരുന്നു.

ചെറിയ പാർപ്പിട കെട്ടിടങ്ങളോ വാണിജ്യ കെട്ടിടങ്ങളോ നിർമ്മിക്കുന്ന സാധാരണ പൗരന്മാർക്ക് ഇത് പലപ്പോഴും ഗണ്യമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു. വിസ്തീർണ്ണം കൂടുതലുള്ള ജില്ലകളിൽ, അപേക്ഷകർ ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള സാധാരണ നടപടിക്രമങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രം പലതവണ ജില്ലാ ഓഫീസിലേക്ക് ദീർഘദൂരം യാത്ര ചെയ്യേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

വർധിച്ച അപേക്ഷകളുടെ എണ്ണം ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിനുമേൽ ഗണ്യമായ ഭരണഭാരവും സൃഷ്ടിച്ചു. പരിമിതമായ ജീവനക്കാരുള്ള ജില്ലാ ഓഫീസുകൾ, ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകൾ, മൈനിംഗ് ലീസുകൾ, പരിശോധനകൾ, നിയമനടപടികൾ, ജില്ലയിലുടനീളമുള്ള ഖനന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം തുടങ്ങിയ പതിവ് നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾക്കൊപ്പം വലിയ തോതിലുള്ള ചട്ടം 14 അപേക്ഷകളും കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി, ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള അപേക്ഷകൾ പരിഗണിക്കുന്നതിൽ പലപ്പോഴും കാലതാമസം നേരിടുകയും, യഥാർത്ഥ കെട്ടിട ഉടമകൾക്ക് അനാവശ്യമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ചട്ടം 14-ന്റെ ഭരണനിർവഹണം വികേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് സർക്കാർ തീരുമാനിച്ചത്.

ബാധകമായ കെട്ടിട നിർമ്മാണ ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരം കെട്ടിട നിർമ്മാണ അനുമതി നൽകുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ അധികാരികൾ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സെക്രട്ടറിമാരായിരുന്നതിനാലും, അംഗീകൃത പ്ലാൻ, സൈറ്റ് പ്ലാൻ, നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് രേഖകൾ എന്നിവ അവരുടെ കൈവശം തന്നെയുണ്ടായിരുന്നതിനാലും, അർഹതയുള്ള കേസുകളിൽ ചട്ടം 14 നടപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ അധികാരികളായി അവരെ സർക്കാർ കണക്കാക്കി.

അതനുസരിച്ച്, ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള നിർദ്ദിഷ്ട അധികാരങ്ങൾ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്, മുനിസിപ്പാലിറ്റി, മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷൻ സെക്രട്ടറിമാർക്ക് കൈമാറാൻ കഴിയുന്നവിധം Kerala Minor Mineral Concession Rules-ൽ ഭേദഗതി വരുത്തി. തുടർന്ന്, ചട്ടം 113 പ്രകാരം ലഭിച്ച അധികാരം വിനിയോഗിച്ച്, സർക്കാർ 2023 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ G.O.(P) No. 56/2023/ID പുറപ്പെടുവിക്കുകയും, ചട്ടം 14-ലെ ഉപചട്ടങ്ങൾ (2), (3), (4), (6), (7), (8), (9), (10), (11) എന്നിവ പ്രകാരമുള്ള അധികാരങ്ങളും ചുമതലകളും, അവരുടെ അധികാരപരിധിക്കുള്ളിൽ, തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സെക്രട്ടറിമാർക്ക് വിനിയോഗിക്കാൻ അധികാരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ ഭേദഗതിയിലൂടെ നിരവധി പ്രായോഗിക നേട്ടങ്ങൾ കൈവന്നു.

ഒന്നാമതായി, കെട്ടിട നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നടപടിക്രമങ്ങളും സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങളും, കെട്ടിട നിർമ്മാണ അനുമതി നൽകിയ അതേ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പാകെ തന്നെ അപേക്ഷകർക്ക് പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിച്ചു. ഇതോടെ ജില്ലാ ഓഫീസിലേക്കുള്ള ആവർത്തിച്ചുള്ള യാത്രകൾ ഒഴിവാക്കാനായി.

രണ്ടാമതായി, സേവനം ജനങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുകയും നടപടിക്രമം വേഗമേറിയതും ലളിതവും സൗകര്യപ്രദവുമാവുകയും ചെയ്തു.

മൂന്നാമതായി, സംസ്ഥാനത്തെ വിവിധ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കിടയിൽ ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള അപേക്ഷകൾ വിതരണം ചെയ്തതിലൂടെ ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിന്റെ ജോലിഭാരം ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു. ഇതുവഴി, ക്വാറിയിംഗ് പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം, പരിശോധന, നിയമനടപടികൾ, അനധികൃത ഖനനം തടയൽ തുടങ്ങിയ വകുപ്പിന്റെ മുഖ്യ നിയമപരമായ ചുമതലകളിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സാധിച്ചു.

അങ്ങനെ, ഈ അധികാര കൈമാറ്റം പൊതുജനങ്ങൾക്കും ഭരണസംവിധാനത്തിനും ഒരുപോലെ പ്രയോജനകരമായി.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ അധികാര കൈമാറ്റത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഈ ഭേദഗതി ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിന്റെ നിയമപരമായ അധികാരങ്ങൾ കൈമാറുകയോ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. കേരളത്തിലുടനീളം Kerala Minor Mineral Concession Rules നടപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള പ്രധാന അധികാരിയായി വകുപ്പ് തുടർന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. പരിശോധന, മേൽനോട്ടം, നിയമനടപടികൾ, ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരമുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കൽ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ നിയമപരമായ അധികാരങ്ങളും വകുപ്പിൽ തന്നെ നിക്ഷിപ്തമായി തുടരുന്നു.

അതേസമയം, ചട്ടം 113 പ്രകാരമുള്ള അധികാര കൈമാറ്റം സെക്രട്ടറിക്ക് Mineral Transit Pass നൽകുന്നതിനുള്ള അധികാരം മാത്രം നൽകുന്നതല്ല. സർക്കാർ വിജ്ഞാപനം പ്രകാരം, ചട്ടം 14-ലെ നിർദ്ദിഷ്ട ഉപചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരമുള്ള എല്ലാ അധികാരങ്ങളും ചുമതലകളും സെക്രട്ടറിക്ക് വിനിയോഗിക്കാം. അതിനാൽ, ഒരു അപേക്ഷ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനം പരിഗണിക്കുകയും Mineral Transit Pass അതിന്റെ സെക്രട്ടറി അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ആ ഉപചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരം സെക്രട്ടറിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുള്ള തുടർ അധികാരങ്ങളും വിനിയോഗിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയും. അതിൽ, ചട്ടം 14-ലെ ലംഘനങ്ങളുടെ സാഹചര്യത്തിൽ നടപടികൾ ആരംഭിക്കുന്നതും അഞ്ചിരട്ടി റോയൽറ്റി ഈടാക്കുന്നതും, ചട്ടങ്ങളും സർക്കാർ വിജ്ഞാപനവും അനുസരിച്ച് ഉൾപ്പെടുന്നു.

അതിനാൽ, സർക്കാർ കൈമാറിയ അധികാരങ്ങളുടെ പരിധിക്കുള്ളിൽ ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള സമ്പൂർണ നടപടിക്രമവും തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഈ അധികാര കൈമാറ്റം സാധ്യമാക്കുന്നു. അതേസമയം, സംസ്ഥാനത്തുടനീളമുള്ള വിപുലമായ നിയമപരമായ അധികാരപരിധി ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പ് തുടർന്നും നിലനിർത്തുന്നു.

അങ്ങനെ, ഈ ഭേദഗതി നിയമപരമായ അധികാരങ്ങളുടെ വികേന്ദ്രീകരണമല്ല; മറിച്ച് ഭരണനിർവഹണത്തിന്റെ വികേന്ദ്രീകരണമാണ്. സേവനം ജനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ സുലഭമാക്കുക, അപേക്ഷകൾ വേഗത്തിൽ തീർപ്പാക്കുക, ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിന്റെ ഭരണഭാരം കുറയ്ക്കുക എന്നീ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം, Kerala Minor Mineral Concession Rules പ്രകാരം നിലവിലുള്ള സമഗ്രമായ നിയന്ത്രണ സംവിധാനം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം.

13. കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകളിലുള്ള കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായുള്ള ശാസ്ത്രീയ വിലയിരുത്തൽ

ചട്ടം 14 കാലക്രമേണ പരിണമിച്ചുവരുന്നതിനിടെ, കേരളത്തിന്റെ സവിശേഷമായ ഭൂപ്രകൃതി മൂലമുണ്ടാകുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രായോഗിക പ്രശ്നവും സർക്കാർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

സംസ്ഥാനത്തെ നിരവധി കെട്ടിട നിർമ്മാണ സ്ഥലങ്ങൾ കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകളുള്ള മലമ്പ്രദേശങ്ങളിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുന്നത് ചരിവിന്റെ സ്ഥിരതയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കാം. ആവശ്യമായ എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിലയിരുത്തലില്ലാതെ ഖനനം നടത്തിയാൽ, ചരിവ് തകരുന്നതിനും (slope failure), അതുവഴി മനുഷ്യജീവനും സ്വത്തിനും പരിസ്ഥിതിക്കും ഗുരുതരമായ അപകടസാധ്യതകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനും ഇടയാക്കാം.

ഈ ആശങ്കകൾ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട്, 2023-ൽ സർക്കാർ ചട്ടം 14-ൽ ഒരു സുപ്രധാന സുരക്ഷാ വ്യവസ്ഥ ഉൾപ്പെടുത്തി.

അതനുസരിച്ച്, നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട കെട്ടിട നിർമ്മാണ സ്ഥലം കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകളുള്ള മലമ്പ്രദേശത്തായിരിക്കുകയും, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനം ചരിവ് തകരാൻ സാധ്യതയുള്ളതായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അനുമതി നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് അപേക്ഷകൻ ഒരു Slope Stability Study Report സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു.

ഇത് ചട്ടം 14 സ്വീകരിച്ചിരുന്ന സമീപനത്തിൽ ഉണ്ടായ ഒരു സുപ്രധാന മാറ്റമായിരുന്നു.

അതുവരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ, ചട്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ശ്രദ്ധ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്ന അളവ് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും, ആനുകൂല്യത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം തടയുന്നതിനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, 2023-ലെ ഭേദഗതിയിലൂടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകം കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി—ഭൗമസാങ്കേതിക സുരക്ഷ (Geotechnical Safety).

ഈ ഭേദഗതിയുടെ ലക്ഷ്യം ഖനന പ്രവർത്തനം നിയന്ത്രിക്കുക മാത്രമായിരുന്നില്ല. കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി നടത്തുന്ന ഖനനം മണ്ണിടിച്ചിലുകൾക്കോ മറ്റ് ഭൗമസാങ്കേതിക അപകടസാധ്യതകൾക്കോ കാരണമാകുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക എന്നതും ഇതിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യമായിരുന്നു.

തുടർന്ന്, ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ നടപ്പാക്കലും ന്യായാധിപത്യ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമായി.

2025 ഏപ്രിൽ 8-ന് വിധി പ്രസ്താവിച്ച W.P.(C) No. 27562 of 2024 എന്ന കേസിൽ, "Slope Stability Study Report" തയ്യാറാക്കുന്നതിനുള്ള "reputable agencies" ഏതൊക്കെയാണെന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നതിന് ഏകീകൃതമായ മാനദണ്ഡം ചട്ടങ്ങളിൽ ഇല്ലെന്ന് ബഹുമാനപ്പെട്ട കേരള ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.

കോടതിയുടെ ഈ ആശങ്ക അംഗീകരിച്ച സർക്കാർ, വീണ്ടും ചട്ടം 14-ൽ ഭേദഗതി വരുത്തി.

ഭേദഗതി ചെയ്ത വ്യവസ്ഥ പ്രകാരം, Slope Stability Study സർക്കാർ വിജ്ഞാപനം ചെയ്യുന്ന, ഭൗമസാങ്കേതിക അന്വേഷണ (Geotechnical Investigation) സേവനങ്ങൾ നൽകാൻ ശേഷിയുള്ള ഒരു പ്രശസ്ത ഏജൻസി (Reputable Agency) തയ്യാറാക്കിയിരിക്കണം. കൂടാതെ, അത്തരം ഏജൻസികളെ അവരുടെ വൈദഗ്ധ്യം, സാങ്കേതിക ശേഷി, അവർ ഏറ്റെടുക്കാൻ പ്രാപ്തരായ പദ്ധതികളുടെ സ്വഭാവം അല്ലെങ്കിൽ സങ്കീർണ്ണത എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തരംതിരിക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരവും ചട്ടം സർക്കാരിന് നൽകുന്നു.

ഈ ഭേദഗതികൾ ചട്ടം 14-നെ ഗണ്യമായി ശക്തിപ്പെടുത്തി.

പരിസ്ഥിതി സംവേദനക്ഷമവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി ദുർബലവുമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഖനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാങ്കേതിക തീരുമാനങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായ വിലയിരുത്തലുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല, മറിച്ച് പ്രാപ്തരായ വിദഗ്ധ ഏജൻസികൾ നടത്തുന്ന ശാസ്ത്രീയ പരിശോധനയുടെയും വിലയിരുത്തലിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണമെന്ന് ഈ വ്യവസ്ഥ ഉറപ്പാക്കുന്നു.

ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ പരിണാമം ചട്ടം 14-ന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന സവിശേഷതയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. പ്രാരംഭ ഭേദഗതികൾ പ്രധാനമായും സാധാരണ മണ്ണിന്റെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനനത്തിനായി ചട്ടം ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് തടയുന്നതിലായിരുന്നു ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ, പിന്നീടുള്ള ഭേദഗതികൾ പൊതുസുരക്ഷ, ഭൗമസാങ്കേതിക സ്ഥിരത, ശാസ്ത്രീയമായ തീരുമാനമെടുക്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് വർദ്ധിച്ച പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതാണ് കാണുന്നത്.

14. മറ്റ് മൈനർ മിനറലുകൾ ആകസ്മികമായി കണ്ടെത്തുന്ന സാഹചര്യം – ഒരു പ്രായോഗിക പരിഹാരം

ചട്ടം 14, അർഹതയുള്ള ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമായി രൂപീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥയാണ്.

ലാറ്ററൈറ്റ്, കെട്ടിടക്കല്ല് (Building Stone), അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും Minor Mineral ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റുകളെ സംബന്ധിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകൾക്ക് പകരമായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഒരു സംവിധാനമല്ല ഇത്.

അതിനാൽ, ഭൂമിയുടെ സ്വഭാവം, മുമ്പ് നടത്തിയ ഖനന പ്രവർത്തനങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ ലഭ്യമായ മറ്റ് വിവരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഖനനത്തിൽ മറ്റേതെങ്കിലും Minor Mineral ലഭിക്കുമെന്ന് നേരത്തേ തന്നെ വ്യക്തമായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഒരു കെട്ടിടം നിർമിക്കാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം ചട്ടം 14 പ്രകാരം അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കാവുന്നതല്ല.

അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ഖനനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന അതത് Minor Mineral-ന് ബാധകമായ Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ വ്യവസ്ഥകൾ അപേക്ഷകൻ പാലിക്കേണ്ടതാണ്. അതിൽ അനുയോജ്യമായ ക്വാറിയിംഗ് പെർമിറ്റ് നേടുന്നതും മറ്റ് എല്ലാ നിയമപരമായ നിബന്ധനകളും പാലിക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, പ്രായോഗിക അനുഭവങ്ങൾ മറ്റൊരു വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യം വെളിപ്പെടുത്തി.

കേരളത്തിലെ പല പ്രദേശങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് മധ്യകേരള മേഖലകളിൽ, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഒരു പാളിക്ക് താഴെ ലാറ്ററൈറ്റോ ഗ്രാനൈറ്റ് കെട്ടിടക്കല്ലോ കാണപ്പെടാറുണ്ട്. അതിനാൽ, ചട്ടം 14 പ്രകാരം നിയമാനുസൃതമായി ആരംഭിച്ച ഖനനത്തിനിടെ, ഖനനം പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി മറ്റൊരു Minor Mineral കണ്ടെത്തപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ഇത് ആകസ്മികമായ കണ്ടെത്തൽ (Accidental Discovery) ആണ്.

ഭൂമിയിൽ ലാറ്ററൈറ്റോ ഗ്രാനൈറ്റ് കെട്ടിടക്കല്ലോ ഉണ്ടെന്ന കാര്യം അപേക്ഷകന് തുടക്കം മുതൽ അറിയാമായിരുന്ന ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് ഇത് അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തമാണ്.

മുമ്പ് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ചട്ടങ്ങളിൽ ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഫലപ്രദമായ ഒരു സംവിധാനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറ്റൊരു Minor Mineral പൂർണ്ണമായും അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ടെത്തിയ സാഹചര്യത്തിൽ പോലും, അത് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പ് അപേക്ഷകൻ വീണ്ടും പ്രത്യേക നിയമനടപടികൾ പാലിക്കേണ്ടിവന്നിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വൈകുകയും, തടസ്സപ്പെടുകയും, നിരവധി പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.

ഈ പ്രശ്നം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ്, ചട്ടം 14 പ്രകാരം നിയമാനുസൃതമായി അനുവദിച്ച ഖനനത്തിനിടെ ആകസ്മികമായി കണ്ടെത്തുന്ന മറ്റ് Minor Mineral-കളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു സംവിധാനം സർക്കാർ ചട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ ഭേദഗതിയുടെ വ്യാപ്തി പരിമിതമാണ്.

ലാറ്ററൈറ്റ്, കെട്ടിടക്കല്ല്, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും Minor Mineral ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു ബദൽ മാർഗമായി ചട്ടം 14 ഉപയോഗിക്കാൻ ഈ ഭേദഗതി അനുവാദം നൽകുന്നില്ല.

അതുപോലെ, ആ മിനറലുകൾക്ക് ബാധകമായ Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ നിയമപരമായ ആവശ്യകതകളിൽ നിന്ന് യാതൊരു ഇളവും ഇത് നൽകുന്നുമില്ല.

ചട്ടം 14 പ്രകാരം നിയമാനുസൃതമായി ആരംഭിച്ച ഖനന പ്രവർത്തനത്തിനിടെ, അപ്രതീക്ഷിതമായി മറ്റൊരു Minor Mineral കണ്ടെത്തപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുക എന്ന പരിമിതമായ ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമാണ് ഈ ഭേദഗതി കൊണ്ടുവന്നിട്ടുള്ളത്.

അതിനാൽ, ഈ ഭേദഗതി ചട്ടം 14-ന്റെ പരിണാമത്തിലെ മറ്റൊരു സുപ്രധാന ഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പുതിയൊരു ആനുകൂല്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുപകരം, ചട്ടം 14 നടപ്പാക്കുന്നതിനിടെ നേരിടേണ്ടിവന്ന ഒരു അപ്രതീക്ഷിത പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടിന് പരിഹാരം കാണുന്നതാണ് ഈ ഭേദഗതി. അതോടൊപ്പം, ചട്ടം 14 എന്നത് സാധാരണ മണ്ണിന് മാത്രം ബാധകമായ ഒരു പ്രത്യേക നിയമവ്യവസ്ഥയാണ് എന്ന അടിസ്ഥാന തത്വവും അത് പൂർണമായി നിലനിർത്തുന്നു.

15. നോട്ടറൈസ് ചെയ്ത സത്യവാങ്മൂലം – ഒരു നടപടിക്രമം മാത്രമല്ല

നിലവിലെ ചട്ടം 14-ൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്, Mineral Transit Pass അനുവദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അപേക്ഷകൻ ഒരു നോട്ടറൈസ് ചെയ്ത സത്യവാങ്മൂലം (Notarised Affidavit) സമർപ്പിക്കണമെന്ന വ്യവസ്ഥ.

ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഇത് മറ്റൊരു നടപടിക്രമം മാത്രമാണെന്ന് തോന്നിയേക്കാം.

എന്നാൽ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതിന് അതിലുപരി വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു നിയമപരമായ ലക്ഷ്യമുണ്ട്.

ഈ സത്യവാങ്മൂലത്തിലൂടെ അപേക്ഷകൻ, മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നത് അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമാണെന്നും, ഖനനം ചട്ടപ്രകാരം അനുവദിച്ച അളവിൽ മാത്രമായിരിക്കുമെന്നും, അനുമതിയോടൊപ്പം നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ നിബന്ധനകളും പാലിക്കുമെന്നും, കൂടാതെ ചട്ടങ്ങളിൽ നിഷ്കർഷിച്ചിരിക്കുന്ന സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ കെട്ടിടത്തിന്റെ ബേസ്മെന്റോ അടിത്തറയോ പൂർത്തിയാക്കുമെന്നും ഔപചാരികമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ചട്ടലംഘനം ഉണ്ടായാൽ നിയമപ്രകാരം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളും അപേക്ഷകൻ ഇതിലൂടെ അംഗീകരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, ഈ സത്യവാങ്മൂലം സർക്കാരിനോട് അപേക്ഷകൻ നൽകുന്ന ഒരു ഔപചാരിക ഉറപ്പാണ്.

എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഈ നിയമപരമായ ധർമ്മനിർവഹണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല.

പ്രായോഗിക അനുഭവങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾ പല ഭൂവുടമകളും നേരിട്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യാറില്ല എന്നതാണ്. അപേക്ഷകൾ പലപ്പോഴും ഏജന്റുമാരോ കരാറുകാരോ മറ്റ് ഇടനിലക്കാരോ തയ്യാറാക്കുകയും, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനവും ഗതാഗതവും അവർ തന്നെ ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പല കേസുകളിലും, തന്റെ മുന്നിൽ വെക്കുന്ന രേഖകളിൽ ഭൂവുടമ അതിന്റെ ഉള്ളടക്കമോ നിബന്ധനകളോ പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കാതെയാണ് ഒപ്പിടുന്നത്.

ഈ രീതി നിരവധി ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്.

അനുവദിച്ച അളവിൽ കൂടുതലായി മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുകയോ, അംഗീകൃത Precise Area-യ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് ഖനനം വ്യാപിപ്പിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ചട്ടത്തിലെ മറ്റ് നിബന്ധനകൾ ലംഘിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ, അതിന്റെ നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം ഏജന്റിനോ കരാറുകാരനോ അല്ല; അനുമതിയും Mineral Transit Pass-ഉം ആരുടെ പേരിലാണോ അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളത്, ആ അപേക്ഷകനാണ് അതിന് നിയമപരമായി ഉത്തരവാദി.

അതുപോലെ, നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ അടിത്തറയോ ബേസ്മെന്റോ പൂർത്തിയാക്കാതിരിക്കുകയോ, മറ്റ് നിയമപരമായ നിബന്ധനകൾ പാലിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താലും, ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള നടപടികൾ അപേക്ഷകനെതിരെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്.

നോട്ടറൈസ് ചെയ്ത സത്യവാങ്മൂലത്തിന്റെ നിർബന്ധം ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ പരമാവധി ഒഴിവാക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്.

ഒരു Notary Public-ന്റെ മുമ്പാകെ അപേക്ഷകൻ നേരിട്ട് സത്യവാങ്മൂലം ഒപ്പുവയ്ക്കണമെന്ന നിബന്ധനയിലൂടെ, അനുമതി ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുക്കുന്ന ബാധ്യതകൾ വായിച്ചറിയുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ബോധപൂർവം അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നാണ് ചട്ടം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ, അപേക്ഷകർ ഈ സത്യവാങ്മൂലത്തെ ഒരു ഇടനിലക്കാരൻ തയ്യാറാക്കുന്ന സാധാരണ രേഖയായി ഒരിക്കലും കാണരുത്.

അതിൽ ഒപ്പുവയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് താഴെപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യേകം പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.

• ഖനനം ചെയ്യാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള സാധാരണ മണ്ണിന്റെ അളവ്;
• ഖനനം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്ന അംഗീകൃത Precise Area;
• Mineral Transit Pass-നോട് അനുബന്ധിച്ചിട്ടുള്ള നിബന്ധനകൾ;
• ബേസ്മെന്റോ അടിത്തറയോ പൂർത്തിയാക്കേണ്ട സമയപരിധി; കൂടാതെ
• ചട്ടലംഘനം സംഭവിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന നിയമപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ.

അവസാനമായി, ചട്ടം 14 പാലിക്കുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം ഏജന്റിനോ കരാറുകാരനോ ഇടനിലക്കാരനോ അല്ല, അപേക്ഷകനാണ് എന്ന കാര്യം എപ്പോഴും ഓർക്കണം.

ഖനനം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഈ ഉത്തരവാദിത്തം അപേക്ഷകൻ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയാണ് നോട്ടറൈസ് ചെയ്ത സത്യവാങ്മൂലത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

16. ഭൂമിയുടെ ലെവലിംഗ് – എപ്പോൾ അനുമതി ആവശ്യമില്ല?

Kerala Minor Mineral Concession Rules-നെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും വ്യാപകമായി നിലനിൽക്കുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകളിലൊന്നാണ്, സാധാരണ മണ്ണിന്റെ എല്ലാ ഖനനത്തിനും ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള അനുമതി ആവശ്യമാണ് എന്നത്.

ഇത് ശരിയല്ല.

ചട്ടം 14-ന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം, കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി ഒരു വസ്തുവിൽ നിന്ന് സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതും സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നതും നിയന്ത്രിക്കുകയാണ്. ഒരു വസ്തുവിനുള്ളിൽ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങൾക്കും ഈ ചട്ടം ബാധകമല്ല.

ഇതിന് ഏറ്റവും സാധാരണമായ ഉദാഹരണമാണ് ഭൂമിയുടെ ആന്തരിക ലെവലിംഗ് (Internal Levelling).

ഒരു ഭൂവുടമ തന്റെ സ്ഥലത്തിന്റെ ഉയർന്ന ഭാഗം മുറിച്ചെടുത്ത്, അതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സാധാരണ മണ്ണ് അതേ സർവേ നമ്പറിലുള്ള താഴ്ന്ന ഭാഗം നികത്തുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതായി കരുതുക. ഖനനം ചെയ്ത മുഴുവൻ മണ്ണും അതേ വസ്തുവിൽ തന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല. Mineral Transit Pass ആവശ്യമില്ല. ഖനനം ചെയ്ത മണ്ണ് മറ്റൊരിടത്തും ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.

ഇത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ, ഈ പ്രവർത്തനം ഒരു വസ്തുവിൽ നിന്ന് സാധാരണ മണ്ണ് പുറത്തേക്ക് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തമാണ്.

സാധാരണ മണ്ണ് അതേ ഭൂവുടമസ്ഥതയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു. വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനനമില്ല, മിനറൽ സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല, മറ്റൊരിടത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനായി സാധാരണ മണ്ണ് മാറ്റുന്നുമില്ല.

ഈ വ്യത്യാസം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ് Kerala Minor Mineral Concession Rules-ൽ, ഇത്തരത്തിലുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചട്ടം 104-ലെ കുറിപ്പ് 1 (Rule 104 – Note 1) പ്രകാരമുള്ള നിബന്ധനകൾക്ക് വിധേയമായി, ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിനെ മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചാൽ മാത്രം മതിയെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ഈ വ്യവസ്ഥ പ്രായോഗികവും യുക്തിസഹവുമായ ഒരു സമീപനത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.

ഖനന നിയമത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം മിനറലുകളുടെ ഖനനവും ഗതാഗതവും നിയന്ത്രിക്കുകയാണ്. സാധാരണ മണ്ണ് സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാതെ അതേ വസ്തുവിനുള്ളിൽ തന്നെ പുനർവിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, നിയന്ത്രണപരമായ ആശങ്കകൾ, സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് മണ്ണ് കൊണ്ടുപോകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗണ്യമായി വ്യത്യസ്തമാണ്.

എന്നിരുന്നാലും, ഭൂവുടമകൾ ഈ വ്യവസ്ഥ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കരുത്.

ഖനനം ചെയ്ത സാധാരണ മണ്ണ് അതേ സർവേ ഹോൾഡിംഗിനുള്ളിൽ തന്നെ പൂർണമായും നിലനിൽക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ മാത്രമാണ് ഈ ഇളവ് ലഭിക്കുക.

സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഏതെങ്കിലും അളവ് സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ആ പ്രവർത്തനം ചട്ടം 14-ന്റെയോ Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ മറ്റ് വ്യവസ്ഥകളുടെയോ പരിധിയിൽ വരുന്നതാണെങ്കിൽ, അതത് നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ നിർബന്ധമായും പാലിക്കേണ്ടതാണ്.

അതുപോലെ, മുൻകൂട്ടിയുള്ള അറിയിപ്പ് നൽകണമെന്ന വ്യവസ്ഥയും അവഗണിക്കരുത്.

നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭൂമിയുടെ ആന്തരിക വികസനത്തിനായി മാത്രമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നിയമം പാലിക്കാതെ സാധാരണ മണ്ണ് സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള മറവിലുള്ള ശ്രമമാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ ഈ മുൻകൂട്ടിയുള്ള അറിയിപ്പ് ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിനെ സഹായിക്കുന്നു.

ഈ വ്യത്യാസം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നത്, ഒരു ഭാഗത്ത് ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള അനാവശ്യ അപേക്ഷകൾ ഒഴിവാക്കാനും, മറുവശത്ത് അറിയാതെ ചട്ടലംഘനം സംഭവിക്കുന്നത് തടയാനും സഹായകരമാകും.

17. നിയമനിർവഹണം – വിവിധ വകുപ്പുകളുടെ സംയുക്ത ഉത്തരവാദിത്തം

ചട്ടം 14 ഫലപ്രദമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നത്, വിവിധ നിയമ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം അധികാരങ്ങൾ വിനിയോഗിക്കുന്ന വിവിധ സർക്കാർ വകുപ്പുകളുടെ ഏകോപിതമായ പ്രവർത്തനത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

Kerala Minor Mineral Concession Rules നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുള്ള പ്രധാന നിയമപരമായ അധികാരം ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിനാണ്. അനുമതികൾ നൽകൽ, Mineral Transit Pass അനുവദിക്കൽ, സ്ഥലപരിശോധന നടത്തൽ, ചട്ടലംഘനങ്ങൾ കണ്ടെത്തൽ, ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരമുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കൽ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമപരമായ അധികാരങ്ങൾ വകുപ്പ് വിനിയോഗിക്കുന്നു.

ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള ചില അധികാരങ്ങൾ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സെക്രട്ടറിമാർക്ക് കൈമാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, കേരളമൊട്ടാകെ Kerala Minor Mineral Concession Rules പ്രകാരമുള്ള നിയമപരമായ അധികാരപരിധി ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിൽ തന്നെ നിക്ഷിപ്തമായി തുടരുന്നു.

ഈ അധികാര കൈമാറ്റം വകുപ്പിന്റെ നിയമപരമായ അധികാരങ്ങളെ ഒരു തരത്തിലും പരിമിതപ്പെടുത്തുകയോ കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.

അർഹതയുള്ള കേസുകളിൽ, ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്, മുനിസിപ്പാലിറ്റി, മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷൻ സെക്രട്ടറിമാർക്ക് സർക്കാർ കൈമാറിയ അധികാരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചട്ടം 14 നടപ്പാക്കുന്നതിനും Mineral Transit Pass അനുവദിക്കുന്നതിനും അധികാരമുണ്ട്.

ഒരു Local Self Government Institution ആണ് Mineral Transit Pass അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിൽ, ആ അനുമതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരം സെക്രട്ടറിക്ക് പ്രത്യേകം കൈമാറിയിട്ടുള്ള അധികാരങ്ങളും അദ്ദേഹം വിനിയോഗിക്കാൻ കഴിയും.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ അധികാരപരിധി ചട്ടം 14 പ്രകാരം സർക്കാർ കൈമാറിയ അധികാരങ്ങളിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇവർക്കു പുറമെ, റവന്യൂ വകുപ്പും പോലീസ് വകുപ്പും ഖനന നിയമങ്ങളുടെ നിർവഹണത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.

Mines and Minerals (Development and Regulation) Act, 1957 പ്രകാരം സർക്കാരിന് ലഭിച്ച അധികാരം വിനിയോഗിച്ച് പുറപ്പെടുവിച്ചിട്ടുള്ള വിജ്ഞാപനങ്ങളിലൂടെ, റവന്യൂ വകുപ്പിലെയും പോലീസ് വകുപ്പിലെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരെ അനധികൃത ഖനനം, അനധികൃത മിനറൽ ഗതാഗതം, അനധികൃത മിനറൽ സംഭരണം എന്നിവ കണ്ടെത്തുന്നതിനും തടയുന്നതിനും, അവർക്കു നിയമപ്രകാരം നൽകിയിട്ടുള്ള അധികാരങ്ങൾ വിനിയോഗിച്ച് ആവശ്യമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിനും അധികാരപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

അതിനാൽ, ഖനന നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ഏതെങ്കിലും ഒരു വകുപ്പിൽ മാത്രം നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നതല്ല.

ചട്ടം 14-ന്റെ ഭരണനിർവഹണം പ്രധാനമായും ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പിനും, അധികാരം കൈമാറിയിട്ടുള്ള കേസുകളിൽ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സെക്രട്ടറിമാർക്കും ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അനധികൃത ഖനനം, അനധികൃത മിനറൽ ഗതാഗതം, അനധികൃത മിനറൽ സംഭരണം എന്നിവ തടയുക എന്നത് ഖനന-ഭൗമശാസ്ത്ര വകുപ്പ്, റവന്യൂ വകുപ്പ്, പോലീസ് വകുപ്പ് എന്നിവ സംയുക്തമായി നിർവഹിക്കുന്ന ഒരു നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ഈ ഏകോപിതമായ നിയമനിർവഹണ സംവിധാനം, യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി ചട്ടം 14 പ്രകാരം അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള ആനുകൂല്യം സാധാരണ മണ്ണിന്റെ അനധികൃത ഖനനത്തിനോ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ചൂഷണത്തിനോ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

18. ചട്ടം 14 മാത്രമല്ല സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഏക നിയമപരമായ മാർഗം

ഈ ലേഖനത്തിൽ ഇതുവരെ നടത്തിയ ചർച്ചകൾ Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ ചട്ടം 14 പ്രകാരം കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായി ആവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുത്തിയതാണ്.

ഇതുകൊണ്ട്, സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനോ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനോ ലഭ്യമായ ഏക നിയമപരമായ സംവിധാനം ചട്ടം 14 മാത്രമാണെന്ന് കരുതരുത്.

നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഖനനം അർഹതയുള്ള ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതല്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ചട്ടം 14-ൽ നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ള നിബന്ധനകൾ പാലിക്കാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യത്തിലാണെങ്കിൽ, Kerala Minor Mineral Concession Rules ഇതിനായി തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു നിയമസംവിധാനം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഖനന പ്രവർത്തനമെന്ന നിലയിൽ സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക്, Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ ബാധകമായ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം Quarrying Permit-നായി അപേക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.

ഇത്തരം അപേക്ഷകൾ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു നിയമനടപടിക്രമത്തിന് വിധേയമാണ്. നിശ്ചിത അകലപരിധികൾ (distance criteria), പരിസ്ഥിതി സംബന്ധമായ നിബന്ധനകൾ, മറ്റ് നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ ക്വാറിയിംഗ് പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ബാധകമായ എല്ലാ നിബന്ധനകളും പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായ ഖനനമായതിനാലാണ് ചട്ടം 14 പ്രകാരം പ്രത്യേക ആനുകൂല്യം ലഭിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, Quarrying Permit പ്രകാരം സാധാരണ മണ്ണ് ഒരു ഖനന പ്രവർത്തനമെന്ന നിലയിലാണ് ചട്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഖനനം ചെയ്യാൻ അനുമതി നൽകുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അതിനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾ കൂടുതൽ വിശദവും കർശനവുമാണ്. കാരണം, ഇത് കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായ ഖനനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനല്ല, മറിച്ച് ഒരു Minor Mineral-ന്റെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഖനനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

അതിനാൽ, അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട പ്രവർത്തനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

അർഹതയുള്ള ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഖനനം ആവശ്യമായി വരുന്നതെങ്കിൽ, അതിനുള്ള ഉചിതമായ സംവിധാനം ചട്ടം 14 ആണ്.

മറ്റേതെങ്കിലും ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള സാധാരണ മണ്ണിന്റെ ഖനനമാണെങ്കിൽ, Quarrying Permit സംബന്ധിച്ച വ്യവസ്ഥകൾ പാലിക്കേണ്ടതാണ്.

ഈ വ്യത്യാസം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. കാരണം, ഈ രണ്ട് നിയമസംവിധാനങ്ങളും അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.

Download notification on delegating powers to Secretaries of LSGI

19. അനുബന്ധ നിർമ്മിതികൾക്കായുള്ള സമാനമായ ഒരു ആനുകൂല്യം

യഥാർത്ഥ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സുഗമമാക്കുന്നതിനായി Kerala Minor Mineral Concession Rules-ൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഏക ആനുകൂല്യ വ്യവസ്ഥ ചട്ടം 14 മാത്രമല്ല. ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ അനുബന്ധ നിർമ്മിതികൾ (Appurtenant Structures) നിർമ്മിക്കുന്നതിനിടെ ഖനനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന Minor Mineral-കൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനും കൊണ്ടുപോകുന്നതിനുമായി ചട്ടങ്ങളിൽ മറ്റൊരു ലളിതമായ സംവിധാനവും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.

കോമ്പൗണ്ട് മതിൽ, കിണർ, സെപ്റ്റിക് ടാങ്ക്, റീചാർജ് പിറ്റ്, ഡ്രെയിനേജ് സംവിധാനം തുടങ്ങിയ അനുബന്ധ നിർമ്മിതികൾ ഇതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്.

ചട്ടം 104-ലെ കുറിപ്പ് 2 (Rule 104 – Note 2) പ്രകാരം, നീക്കം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന Minor Mineral-ന്റെ അളവ് 150 മെട്രിക് ടൺ കവിയാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, ഭൂവുടമയ്ക്ക് അധികാരപരിധിയിലുള്ള ജിയോളജിസ്റ്റിനെ സമീപിച്ച് റോയൽറ്റി നിർണ്ണയിക്കുകയും Mineral Transit Pass ലഭിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഇതിനായി ചട്ടങ്ങളിൽ നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ള നിബന്ധനകൾ പാലിക്കേണ്ടതാണ്.

ഇതുവഴി, യഥാർത്ഥ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി, സാധാരണ ക്വാറിയിംഗ് പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ബാധകമായ ദീർഘവും സങ്കീർണ്ണവുമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ പാലിക്കേണ്ട സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.

20. കെട്ടിട നിർമ്മാണ ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരമുള്ള Development Permit ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അനുമതിയല്ല

പ്രായോഗികമായി ഉയർന്നുവന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന വിഷയമാണ്, Building Rules പ്രകാരം അനുവദിക്കുന്ന Development Permit-ന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ Mineral Transit Pass അനുവദിക്കാനാകുമോ എന്നത്.

Kerala Panchayat Building Rules ഉം Kerala Municipality Building Rules ഉം ഭൂവികസനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി Development Permit അനുവദിക്കുന്നതിന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

ഭൂമി നിരപ്പാക്കൽ, റോഡ് നിർമ്മാണം, ഭൂമി മുറിച്ചുമാറ്റൽ (cutting and filling), സംരക്ഷണഭിത്തി (retaining wall) നിർമ്മാണം, മറ്റ് സൈറ്റ് വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് ഇത്തരം പെർമിറ്റുകൾ സാധാരണയായി ആവശ്യമായി വരുന്നത്. ആഴത്തിലുള്ള ഖനനമോ കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകളിലുള്ള വികസനമോ ഉൾപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആവശ്യമായ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും ഈ ചട്ടങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ, Building Rules ഉം Kerala Minor Mineral Concession Rules ഉം പൂർണമായും വ്യത്യസ്തമായ നിയമമേഖലകളിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

Development Permit ഭൂവികസനത്തെ ആസൂത്രണം, സുരക്ഷ, കെട്ടിട നിർമ്മാണ നിയന്ത്രണം എന്നീ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് നിയന്ത്രിക്കുന്നതാണ്. അത് ഒരു Minor Mineral ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനോ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനോ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനോ അനുമതി നൽകുന്നില്ല.

സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനും സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നതിനുമുള്ള അധികാരം Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ വ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്നുമാത്രമേ ലഭിക്കൂ.

ചട്ടം 14, അംഗീകൃത കെട്ടിടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമായി രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഒരു പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥയാണ്. കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായ ഖനനമായതിനാലാണ് ഈ ആനുകൂല്യം അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളത്. Development Permit, Building Permit അല്ല. ഭൂവികസനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം നടത്തുന്ന ഖനനത്തിലേക്ക് ഈ ആനുകൂല്യം വ്യാപിപ്പിക്കുന്ന യാതൊരു വ്യവസ്ഥയും ചട്ടം 14-ൽ ഇല്ല.

അതിനാൽ, Development Permit-ന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം ചട്ടം 14 പ്രകാരമുള്ള Mineral Transit Pass നിയമപരമായി അനുവദിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഭൂവികസനത്തിനിടയിൽ ഖനനം ചെയ്യുന്ന സാധാരണ മണ്ണ് പൂർണമായും അതേ വസ്തുവിനുള്ളിൽ തന്നെ ലെവലിംഗിനോ നികത്തലിനോ ഉപയോഗിക്കുകയും സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അത്തരം പ്രവർത്തനം Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ ചട്ടം 104-ലെ കുറിപ്പ് 1 പ്രകാരമാണ് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനുള്ള നിബന്ധനകൾ പാലിക്കേണ്ടതാണ്.

മറിച്ച്, ഭൂവികസന പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി സാധാരണ മണ്ണ് സ്ഥലത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ചട്ടം 14-ലെ ആനുകൂല്യം ബാധകമാകില്ല. അത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ, സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിന് ബാധകമായ Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ അനുയോജ്യമായ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം ആവശ്യമായ അനുമതി നേടണം. അതിൽ, ആവശ്യമായിടത്ത് Quarrying Permit അല്ലെങ്കിൽ ബാധകമായ മറ്റ് അനുമതികളും ഉൾപ്പെടും.

അതിനാൽ, നിയമപരമായ സ്ഥാനം വ്യക്തമാണ്.

Building Rules പ്രകാരം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു Development Permit, ചട്ടം 14 പ്രയോഗിക്കുന്നതിനായി ആവശ്യമായ Building Permit-ന് പകരമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല.

Building Rules ഭൂവികസനത്തെയാണ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്; Kerala Minor Mineral Concession Rules മൈനർ മിനറലുകളുടെ ഖനനവും ഗതാഗതവുമാണ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. ഈ രണ്ട് നിയമസംവിധാനങ്ങളും അവയുടെ സ്വതന്ത്രമായ നിയമമേഖലകളിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഒന്നിലെ വ്യവസ്ഥകൾ ഉപയോഗിച്ച് മറ്റൊന്നിലെ നിയമപരമായ ആവശ്യകതകൾ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല.

കുറിപ്പ്

ഈ ലേഖനം Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ ചട്ടം 14 പ്രകാരം കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ സാധാരണ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള നിയമവ്യവസ്ഥകളെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

Quarrying Permit പ്രകാരം സാധാരണ മണ്ണ് വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള നിയമവ്യവസ്ഥകൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്തിട്ടില്ല.

കെട്ടിട നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത ആവശ്യങ്ങൾക്കായി സാധാരണ മണ്ണ് ഖനനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ, Quarrying Permit സംബന്ധിച്ച Kerala Minor Mineral Concession Rules-ലെ വ്യവസ്ഥകളും, അതിന് ബാധകമായ പരിസ്ഥിതി നിയമങ്ങളും മറ്റ് നിയമപരമായ ആവശ്യകതകളും പ്രത്യേകം പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.

ചട്ടം 14 നിലവിലുണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ, അനുയോജ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ സാധാരണ മണ്ണിനുള്ള Quarrying Permit അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ അധികാരം പരിമിതപ്പെടുന്നതല്ല.

മറിച്ച്, Kerala Minor Mineral Concession Rules രണ്ട് വ്യത്യസ്ത നിയമസംവിധാനങ്ങളാണ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്—ഒന്ന്, യഥാർത്ഥ കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തോട് അനുബന്ധമായി ആവശ്യമായ ഖനനത്തിനും; മറ്റൊന്ന്, ഖനന പ്രവർത്തനമെന്ന നിലയിൽ സാധാരണ മണ്ണ് വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനുമാണ്.

 About the Author

Biju Sebastian is a retired Deputy Director of the Department of Mining and Geology, Government of Kerala. With over three decades of experience in mineral administration, mining laws, geology, GIS, and e-governance, he founded Mine Mapper, an independent platform dedicated to mining, geology, geospatial technologies, and digital solutions for the mining sector. Through Mine Mapper, he publishes the MiningWatch Kerala series featuring research-based articles, legal analyses, and technical insights on mining legislation, judicial decisions, environmental regulation, and mineral administration. The platform also provides practical digital tools and resources, including mine mapping applications, mining plan preparation tools, and other GIS-based utilities for professionals, industry, and the public.

Disclaimer

The views expressed in this article are those of the author in his personal capacity and are intended solely for educational and informational purposes. They do not represent the official views or policies of the Government of Kerala, the Department of Mining and Geology, or any other government authority.

This article does not constitute legal advice or an official interpretation of any law. Readers are advised to refer to the original Acts, Rules, Notifications, Government Orders, Circulars, and judicial decisions, or seek appropriate professional advice where necessary.

For the complete Disclaimer, please refer to the Disclaimer page.